Category: مقالات جدید

در این دسته تمام پستها و مقاله ها بدون در نظر گرفتن دسته اصلی آن قرار میگیرد. این کار برای صفحه فرود مهم است.

  • دستگاه ترانسیور بهمن چیست؟

    دستگاه ترانسیور بهمن چیست؟

    ترانسیور بهمن ( Avalanche transceiver) و یا دستگاه فرستنده و (یا) گیرنده امواج رادیویی چیست؟

    نام این وسیله الکترونیکی را ترنسیور٬ بیکن و گاهی زنده یاب هم مینویسند.

    کوهنوردی و صعود با کمک اسکی تورینگ ،فعالیتی است که اغلب در مسیرهای دور دست و خارج از پیست اسکی در فصل زمستان کوهستان ( اواخر پائیز تا اوایل بهار) انجام میشود و از آنجا که با وجود تمام آموزشهای لازم ، نکات بهمن شناسی، بررسی لایه‌ها (شیب، حجم برف و جهت جغرافیایی) و انتخاب مسیر مناسب صعود، بطور مستمر، (قبل و حین صعود) انجام میگیرد و پیوسته سعی میشود از درگیر شدن با بهمن اجتناب شود، متاسفانه خطر بهمن کماکان به قوت خود باقی است و میتواند هر کوهنورد با اسکی و یا بدون اسکی را درگیر کند!

    واقعیت این است که برای نجات فرد درگیر شده در بهمن، ( در بیشتر از ۵۰ درصد حوادث)،  ما فقط کمتر از  پانزده دقیقه فرصت داریم. با سپری شدن این زمان تعداد کمی شانس زنده ماندن دارند و پس از یک ساعت شانس زنده ماندن برابر است با صفر. به همین دلیل اقدامات و واکنش سریع دیگر همنوردان برای نجات فرد یا افراد درگیر شده در بهمن،  از نکات ضروری و مهم این فعالیت است که پیوسته نیز توسط فعالان این رشته تمرین میشود.

    به همراه داشتن یک ست کامل نجات بهمن در کوتاه کردن این پنجره حیاتی بسیار کمک کننده است.

    از تجهیزات مهم برای اسکی تورینگ به غیر از  ست اسکی ( چوب اسکی، فیکس، پوست، باتوم، البسه، کلاه ایمنی، عینک، کیف کمکهای اولیه، تغذیه و گاهی تجهیزات فنی) به همراه داشتن تجهیزات سه‌گانه امداد و نجات است . این ست ابزارهای نجات جزو تجهیزات بسیار مهم همراه اسکی بازان خارج از پیست و در کوهستان محسوب میشود.

    مهم:  این ست جزو تجهیزات فردی است. هر یک نفر باید یک ست به همراه داشته باشد.

    این تجهیزات عبارتند از: میل سونداژ ،بیلچه آلمینیومی برف و دستگاه ترانسیور (ترنسیور)

    تجهیزات سه‌گانه امداد و نجات
    همراه داشتن تجهیزات سه‌گانه امداد و نجات ، جزو تجهیزات بسیار و مهم و همراه اسکی بازان خارج از پیست و در کوهستان بشمار میاید.

     در حال حاضر دو گروه ابزار برای ردیابی بهمن زدگان  وجود دارد:

    • ابزارهای پاسیو (نیمه فعال) و
    • دستگاهای اکتیو (فعال).

    دستگاهای ترانسیور بهمن در گروه دستگاهای اکتیو و میدانی واکنش سریع بشمار میایند. ( هدف این مقاله است)

    گیرنده‌های « رِکو» (Recco) جزو دستگاههای پاسیو (نیمه فعال)  است. ( رادار رِکو را در مقاله دیگری بررسی خواهم کرد)

    دستگاه  ترانسیور ابزاری است الکترونیکی که کارکرد آن وابسته به باتری است. تقریبا به بزرگی یک تلفن همراه و یا یکدستگاه جی پی اس (GPS) همراه است.

    وزن آن حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰  گرم است. توسط یک کیف مخصوص به‌صورت حمایل و در بین لایه‌های لباس کوهنودان (اسکی بازان) قرار داده میشود. قرار گیری آن در بین لایه‌های لباس به دو دلیل عمده است:

    • اطمینان از سرد نشدن باتری
    • اطمینان از اینکه ترنسیور همیشه در نزدیکی فرد قرار دارد.

    این دستگاه قابلیت ارسال امواج رادیویی و (یا) دریافت سیگنال ارسال شده از دستگاه دیگری در فرکانس KHZ457 را دارا است. داری سه آنتن داخلی برای دریافت امواج ارسال شده در سه جهت طول و عرض و عمق است. (فاصله، جهت، عمق)

    یک نمونه از دستگاه ترانسیور دیجیتال با امکان ردیابی چندین سیگنال ارسالی

    دستگاه ترانسیور در دونوع اصطلاحا آنالوگ و دیجیتال در بین فعالان وجود دارد.

    •  انواع انالوگ فقط فاصله و جهت را نشان میدهد. واسطه سمعی بصری ندارد. آنها دیگر تولید نمیشوند.  
    نمونه یک ترانسیور انالوگ
    نمونه یک ترانسیور انالوگ

    در انواع اصطلاحا دیجیتالی: آنها سه آنتن برای دیافت و تخمین جهت، فاصله و عمق دارند، واسطه سمعی بصری دارند. جدیدا شرکت اورتوکس نوعی از آنها را تولید کرده که توسط کلمات و جملات جهت و فاصله را اعلام میکند. 

    ترانسیور‌های امروزی معمولا در دو دسته ساده و حرفه‌ای تولید و بفروش میرسد.

     نسل جدید از نوع ساده ترانسیورها برای اغلب شرایط ردیابی و امداد کفایت میکنند.

    انواع حرفه‌ای تر آنها ( مناسب راهنمایان و سرپرستان) دارای حافظه و امکان ردیابی همزمان چندین ترانسیور دیگر است.

    توسط این دستگاه می توان به کمک امواج رادیویی ، در صورتی که فرد گرفتار شده در زیر بهمن هم یک ترانسیور همراهش باشد و دستگاه سالم و در وضعیت فرستنده قرار داشته باشد، دیگر همنوردان وی که درگیر بهمن نشده‌اند، با واکنش سریع و تغییر حالت دستگاه خود از «ارسال سیگنال» به حالت «دریافت سیگنال»  به جستجوی فرد و یا افراد گرفتار شده در زیر بهمن پرداخته، آنها را ردیابی نموده و اقدام به نجات آنها کنند.

    مجهز بودن فرد گرفتار شده در زیر آوار بهمن با ترنسیور، امکان ردیابی و یافتن سریعتر او را فراهم میسازد.

    پنجره ایمنی برای نجات فرد یا افراد حادثه دیده در اکثر مواقع فقط «حدود پانزده دقیقه» است. پس از سپری شدن این دقایق طلایی شانس زنده ماندن فرد یا افراد زیر آوار بهمن سریعا کاهش پیدا میکند.

    به همراه داشتن یک و یا هر سه تجهیزات (بیلچه برفی، میل‌سونداژ، ترانسیور بهمن) توسط دیگر همنوردان در نجات افراد درگیر بهمن در این زمان طلایی، متفاوت است.

    برای مثال اگر سطح نخاله بهمن برای جستجو را حدودا یک زمین تنیس درنظر بگیریم:

    • همراه داشتن فقط ترانسیور: بیش از ساعت
    • ترانسیور و بیلچه برف: حدود ۲۵ دقیقه
    • ترانسیور، بیلچه و سونداژ: حدود ۱۱ دقیقه
    به همراه داشتن یک ست کامل نجات بهمن در کوتاه کردن این پنجره حیاتی بسیار کمک کننده است.

    نکات ضروری و استاندارد در صعود با اسکی کوهستان این است که تمام همنوردان قبل از شروع برنامه دستگاهای ترانسیو خود را با یکدیگر همسان سازی و هماهنگ و از کار کرد آن اطمینان حاصل میکنند.

     مناسبترین آنها، ترانسیورهای اصطلاحا دیجیتالی میباشند که فاصله،  جهت و عمق دفن را نشان میدهند و همچنین با توجه به بوقهای منقطع و یا ممتد دستگاه می توان به نزدیکی و یا دوری فرد بهمن زده پیبرد و او را ردیابی کرد.

    نمونه یک ترانسیور دیجیتال مدرن با سه آنتن
    نمونه یک ترانسیور دیجیتال مدرن با سه آنتن

     

    درصد خطای این دستگاها از نوع مدرن و بروز آنها در عملیات میدانی،بدون امواج مزاحم بسیار ناچیز است. اما وجود امواج رادیویی دیگر و یا وجود امواج تلفنهای همراه و یا دستگاهای ترنسیور دیگر میتواند در کارکرد بهینه آنها اختلال ایجاد کند.

    در نوع پیشرفته و حرفه‌ای این دستگاه ها می توان به راحتی چند فرد حادثه دیده در زیر آوار بهمن را ردیابی کرد.

     استفاده از این وسیله برای تمام کسانی که در زمستان به کوهستان و یا خارج از پیست های اسکی فعالیتتفریحی ورزشی دارند، توصیه می شود.

    نحوه استفاده:

    در آغاز برنامه همه افراد گروه دستگاه خود را روی وضعیت ارسال و سرپرست و یا یکی از افراد گروه دستگاه خود را در وضعیت دریافت سیگنال تنظیم میکند. سپس تمامی افراد تیم یک بیک و با فاصله از مقابل وی عبور کرده تا دستگاه وی علامت دریافت سیگنال را تایید کند. در پایان نیز دستگاه خود را به حالت ارسال تنظیم میکند.

    پس از آن همان عمل توسط فرد دیگری از گروه به عنوان دریافت کننده سیگنال و بقیه افراد در حالت ارسال از مقابل وی عبور میکنند. این عمل به تعداد افراد حاضر در تیم در شروع برنامه تکرار میشود تا از عملکرد صحیح زنجیره ترانسیور اطمینان پیدا کرد.

    مثال: تیم سه نفره است.

    A دریافت سیگنال، B و C ارسال سیگنال

    B دریافت سیگنال، A و C ارسال سیگنال

    C دریافت سیگنال، A و B ارسال سیگنال

     در پایان A,B,C همگی دستگاه خود را به حالت ارسال سیگنال تنظیم میکنند و با صدای بلند آن را تایید میکنند.

    در صورت وقوع بهمن افرادی که دچار سانحه نشده اند ، دستگاه خود را روی وضعیت گیرنده قرار داده و با دنبال کردن اطلاعات نشان داده شده توسط دستگاه، می توانند جهت امواج ارسالی را شناسایی نمایند. به آن  جهت حرکت کرده و با نزدیکتر شدن به میدان سیگنال و تعین حدودی محل دفن شروع به مکان یابی توسط میل سونداژ کرده و سپس اقدام به نجات فرد از زیر آوار برف توسط بیلچه آلیمینیومی خود کند.

    تکنیک و تاکتیک‌های مختلفی برای این جستجو وجود دارد که در مقاله دیگری به آن میپردازم.

    ویژگیهای لازم برای دستگاههای ترانسیور:

    بُرد: شعاع یک دستگاه ترانسیور جدید با باتریهای نو حدود هفتاد متر است. در سری جدید آنها در مد آنالوگ تا صدمتر نیز به‌ خوبی سیگنالها را دریافت میکنند. 

    مقاومت: جعبه این دستگاه‌ها معمولا دارای مقاوت مناسبی هستند و عموما در حفاظ و غلاف ایمنی بفروش میرسند و در کل مقاوت بالایی از خود نشان میدهند.

    طبق استاندارد آنها باید به هنگام سقوط از ارتفاع یک متر و نیم بر روی سطح شنی، سالم بماند و دچار نقصنشود.

    با وجود اینکه این ابزارها از استاندار ساخت و حفاظ مناسب برخوردارند، اما گاهی سقوط سنگین و سختدستگاه اجتناب ناپذیر است و میتواند به آن آسیب وارد کند. به همین دلیل میباید هر بار پیش از آغاز برنامه،دستگاه را آزمایش نمود و از عملکرد درست آن مطمئن شد.

    غیرحساس بودن درمقابل دما: طبق دستورالعمل تولیدکنندگان یک دستگاه ترنسیور میبایست در دمای بینمنفی ۱۰ درجه تا مثبت ۴۰ درجه بدون هیچ نقصی سیگنالها را ارسال و دریافت کند.

    قابل توجه : به عملکرد و خطا در درجه دماهای بسیار سرد دقت شود.

    ایمنی عملکرد دستگاه: همیشه میباید قبل از آغاز هر برنامه کلید روشن/ خاموش  کلید ارسال و دریافت سیگنال دستگاه را امتحان کرده و از سالم بودن آن، اطمینان حاصل نمود.

    باتریهای دستگاه میبایست قبل از حرکت آزمایش شوند. همراه داشتن یک ست باتری رزرو در حفاظ ضد رطوبت توصیه میشود.

    مدت زمان کارکرد:

    دستگاه ترانسیور با باتریهای نو، میباید حداقل به مدت 200 ساعت امواج را بفرستد و نیزحداقل به مدت یک ساعت آن را دریافت کند.

    برای آنها باید از باتری های با کیفیت استفاده شود. باتری های قابل شارژ دوباره مناسب نیستند زیرا در حالت شارژ پایین آن باتری‌ها، از عملکرد صحیح دستگاه میکاهد.

    قابلیت کارکرد: دستگاه ترانسیور میباید حتی با دستکش و تحت تنش واضطراب کاربر نیز به راحتی قابل تنظیم بوده و با اطمینان کار کند.

    سیگنالهای دریافتی: سیگنالهای دریافتی میباید واضح و بدون اختلالصوتی باشند.

    تعدادی از شرکتهای تولید کننده:

    • ماموت
    • بیپس
    • اورتوکس
    • بی سی ای
    • آروا
    • بلک دایموند

    کلام پایانی:

    یکی از قسمتهای مهم این دستگاها از نظر من،  کلید تعویض ارسال سیگنال به دریافت سیگنال است. در کارکرد صحیح بعضی از برندها، مثل ترنسیور بلک دیاموند و بیبس، تاکنون مشکلات زیادی پیش آمده.

    نکته بعدی امکان آپدیت نرم افزار این دستگاها هستند که باید بتوان آنها را از طریق اینترنت و فقط توسط یککابل، ( ترجیحا یو اس بی) آپدیت کرد. بعضی از برندها این امکان را ندارند و باید برای بروزرسانی آنها را به نمایندگی ارسال کرد.

    در خرید ترانسیورهای که فقط با باطری داخلی شارژ شونده کار میکنند نیز بهتر است چندبار فکر کنیم.

    در صورت امکان ترانسیوری را انتخاب شود که امکان ردیابی بیش از یکنفر را دارد.

    از ترانسیورهای به امانت گرفته شده برای برنامه‌های جدی، لازم است قدری تامل کنیم. مگر اینکه از سلامت  دستگاه ۹۹ درصد اطمینان دارید.

    نظرتان را به دیدن فیلمی کوتاه راجع به این ابزار دعوت میکنم.

    ابزارهای سه گانه جستجو و نجات بهمن چیست؟

    تدوین و گردآوری: امیر سعید احمدی

  • بیلچه برف چیست؟

    بیلچه برف چیست؟

    بیلچه برف یا بیل برف در کنار «میل سونداژ» ( میل جستجو) و یک ترنسیور ( گیرنده، فرستنده امداد  بهمن)  از مهمترین تجهیزات همراه کوهنوردان با  «اسکی تورینگ» ٬  امدادگران بهمن و کوهنوردانی که در فصل زمستان و در مناطق دوردست در فعالیت هستند٬ می باشد.

    این بیلچه ها  از آلمینیوم سبک ساخته میشوند که امکان جدا کردن دسته تلسکوپی و بیلچه آن توسط یک پین جهت حمل در داخل یا بیرون از کوله پشتی،  عملی است.

    وزن این بیلچه ها  بین ۴۵۰ گرم تا ۹۰۰ گرم است. (وزن بدون امکانات جانبی).

    دسته آنها معمولا به شکل تلسکوپی جهت کار کرد مناسب آن به بیرون کشیده و بلندتر میشوند. بیلچه آنها دارای لبه تیز برای فرو رفتن در برف فشرده ساخته میشوند و لبه‌ها و کف آن دارای حفره‌های متعددی هستند.

    این حفرها جهت سبکتر شدن بیلچه و اعمال گره بروی آنها، هنگامی که قصد ساخت سورتمه حمل مجروح با کمک یک جفت اسکی و یک جفت باتوم و کفه بیلچه را داریم، در نظر گرفته شده‌اند. گاهی نیز میتوان از آن به عنوان لنگر برفی برای کارگاه پشتیبانی در حین عملیات امداد ونجات و صعود و فرود نیز استفاده کرد.

    این بیلچه‌ها عموما در سه اندازه مختلف برای اهداف مختلف تولید میشوند و معمولا بر مبنای حجم کفه، نوع دسته ارگونومیک و وزن آنها تقسیم بندی میشوند.

    لطفا به فیلمی که در پایان این مقاله هست نیز توجه کنید.

    بیلچه فوق سبک که از دسته و کفی بیلچه کوچکتری برخوردار است و برای صعودهای سبکبار آلپی هم اه برده میشود. در انواعی از آن و با نصب اجزای دیگر(سرک تیغه و سخمه، میتوان از آن به عنوان کلنگ کلاسیک صعود نیز استفاده کرد.

     

    بیلچه سبک و یا آل راوندر، که گسترده‌ترین و مناسبترین اندازه برای اکثر فعالیتهای کوهنوردی هستند.

    این نوع از بیلچه‌ها از لحاظ وزن و اندازه و از لحاظ قیمت انتخاب مناسبی هستند.

    بیلچه گاید: این نوع در تمام ابعاد بزرگتر از نوع آلرواندر است و دارای دسته بلندتر و قویتری میباشد. در انواع بخصوصی با تغیر جهت نصب دسته به بیلچه میتوان از آن به عنوان کلنگ برای کندن حجم یخ و برف فشرده در شرایط امداد و نجات از بهمن بهره برد.

    تمامی این بیلچه‌ها دارای  دسته اگونومیک میباشند. باتنظیم دسته تلسکوپی میتوان  آن را در اندازه مورد نظر تنظیم کرد. حداکثر طول دسته این بیلچه‌ها معمولا حدود  ۹۰ سانتی متر است.

    جنس این بیلچه‌ها از آلومینیوم ۵۰۵۲T6 است که در کنار وزن سبک خود بسیار مقاوم و با دوام هستند.

    تمامی بیلچه‌های نام برده شده، مناسب برای عملیات امداد و نجات و جستجو قربانی مدفون زیر برف بهمن و یا برای ساخت سنگر برفی، غار برفی و ایگلو می باشد.

    یک بیلچه آلیمینیومی در کنار «ترانسیور» و میل سونداژ (لینک به مقاله میل سونداژ)  از تجهیزات استاندارد کوهنوردی با اسکی کوهستان یا اسکی تورینگ ( لینک به مطلب) و در برنامه‌های صعود زمستانی جزو تجهیزات کوهنوردان نیز بشمار میرود.

    سخن پایانی: بیلچه‌های با کفی پلاستیکی مناسب فعالیت حرفه‌ای نیستند. آنها در سرما بسیار زود متلاشی خواهند شد.

    حرف اول در خرید بیلچه را تناسب بین استحکام،  وزن و جنس و قیمت میزند. هنگام خرید به قسمت نصب دسته تلسکوپی به کفه بیلچه و به نقاط جوش و اتصال آن توجه داشته باشیم. قبل از خریدن بیلچه‌های مولتی فانکشن به وزن و بزرگی آنها دقت کنید.

    درسته که تجهیزات سبک یکی از رموز کوله چینی و گاهی برنامه موفق است اما در مورد بیلچه شاید بشود استثنا قائل شد. همیشه سبک بودن تجهیزات، بهترین  و کارآمدترین انتخاب نیست. وقتی صحبت از ثانیه‌های حیاتی بمیان میاد، یک بیلچه با کفی بزرگتر یقینا کارآمدتر است.

    بیلچه‌های که دسته آنها از قوس زیادی برخوردارند، هنگام حمل  داخل کوله مشکلساز هستند مگر اینکه کوله مخصوص آن برند را همراه داشته باشیم. در خرید بیلچه‌های که کفه آنها بسیار کوچک هستند، نیز بهتر است دوبار فکر کنیم.

    لبه های اصلی کفه بعضی از بیلچه تیز و برنده هستند، هنگام حمل آنها، اگر از کوله‌های مخصوص اسکی تورینگ استفاده نشود، میتواند به کوله و  تجهیزات حساس مثل طناب و کاپشن پر و خود کوله پشتی آسیب برساند.

    نظرتان را به دیدن فیلمی کوتاه راجع به این ابزار دعوت میکنم.

    ابزارهای سه گانه جستجو و نجات بهمن چیست؟

    تدوین و گردآوری: امیر سعید احمدی

     

  • بهمن چیست؟ مجموعه فیلمهای بهمن شناسی (صفحه دوم)

    بهمن چیست؟ مجموعه فیلمهای بهمن شناسی (صفحه دوم)

    در ادامه مجموعه فیلمها در خصوص بررسی عوامل تشکیل دهنده بهمن برف( بهمن چیست؟ مجموعه فیلمهای بهمن شناسی (صفحه اول)) اکنون در این صفحه به ادامه مطالب میپردازم.

    بررسی کریستالهای برف

    در قسمتهای اولیه عنوان کردم که برف ملات و مصالح ساختمان سست بهمن است.

    برای شناختن بهمن در کنار دیگر عوامل تاثیرگذار اول باید برف و ساختار آن و لایه های آن را شناخت.

    اما قبل از اینکه خود برف و لایه های آن را بررسی کنیم٬ لازم است که اول کریستالهای تشکیل دهنده برف را بشناسیم.

    در این کلیپ باهم میبینیم که دانه های برف چگونه شکل میگیرند.

    [aparat id=’vykLu’ width=’580′ height=’auto’]

    بررسی برف

    اکنون پس از اینکه با ساختار بلورهای برف آشنا شدیم،

    احازه بدین که خود برف را هم کوتاه بررسی کنیم و ببینیم پس از آنکه برف بارش کرد در دماهای گوناگون چه اتفاقی برای آن میافتد و پایداری و ناپایداریش را چگونه بدست میآورد:

    [aparat id=’eFZuY’ width=’580′ height=’auto’]

     

    توجه:  این صفحه در حال ویرایش است و هر بار که مطلبی در این خصوص در صفحه اینستاگرام پست کنم این صفحه را نیز بروز میکنم.

    پس لطفا با من همراه باشید و این پیج را مرتب بررسی کنید….

  • بهمن چیست؟ مجموعه فیلمهای بهمن شناسی (صفحه اول)

    بهمن چیست؟ مجموعه فیلمهای بهمن شناسی (صفحه اول)

    در این مقاله و در سلسله مطالب ادامه با هم به جواب این سوالها میرسیم.

    • نکات اولیه و اصلی بهمن شناسی
    • بهمن ها چگونه شکل میگیرند؟
    •  یک دامنه بهمن خیز و یا بستر بهمن خیز چیست؟
    •  عوامل تشکیل دامنه مستعد بهمن کدامها هستند؟
    •  عوامل تاثیرگذار بروی دامنه بهمن خیز و عوامل ریزش بهمن کدامها هستند؟
    • راههای پیشگیری از بهمن زدگی و بسیاری نکات دیگر

    طبیعت و بخصوص کوهستانها زیبا هستند. اما این زیبایی خطراتی را برای انسانها به همراه دارد.

    یکی از آن خطرات بخصوص در فصل زمستان٬ که انسانها٬ شهرها و روستاهای دامنه های کوهستانی را تهدید میکند٬

    خطر بلقوه ریزش بهمن است.

    بهمن­‌ها می­‌توانند غافلگیرکننده، سهمگین و البته کشنده باشند!

    آن­‌ها می‌­توانند قطاری را از ریل خارج سازند، ساختمان­‌ها را ویران کنند، درختان را از ریشه درآورند و انسان­‌ها را در خود دفن کنند.  حوادث بهمنی وجود داشته که ریزش بهمن‌­ ساختمانهای را با افراد درونش در دل خود حبس کرده‌.

    اغلب میشنویم که می‌گویند بهمن خبر نمی‌­دهد؛ اما حقیقت این است که مرگبارترین بهمن‌­ها هنگامی آغاز شده‌­اند که انسان‌­ها عاملش بودند.

    و البته باید ذکر کنم که عوامل گوناگونی در پدید آمدن بهمن نقش دارند که هر کدام از آن‌ها به تنهایی خطرناک می‌باشند و یا تکمیل کننده‌‌ی عامل دیگر باشند.

    در این مقاله یاد می­‌گیریم بهمن چگونه ایجاد می­‌شود و چه ­چیزهایی محرک وقوع بهمن هستند و چگونه می‌توانیم از خطر بهمن هوشمندانه و با علم و آگاهی دور بمانیم.

    اجازه بدین اما قبل از شروع این مقاله باهم یک سناریو از یک حادثه را بررسی کنیم.

    شروع ماجرا

    در این کلیپ فردی که قراره درگیر یک بهمن بشود به دوست خود تلفن میکنه تا با هم در روز بعد از یک بارش برف سنگین بکوه برن اما….

    [aparat id=’PXY1J’ width=’580′ height=’auto’]

    [ads2]

    شرح یک حادثه

    در کلیپ دوم میبینیم و یا بهتره بگم میشنویم که فرد نجات پیدا کرده از بهمن در حال شرح واقعه برای ناجیان خود است.

    در این مهاوره او به نکات ریز و درشتی اشاره میکند که اغلب این نکات از عوامل اصلی و فرعی حوادث بهمن هستند.

    لطفا به این نکات دقت کنید و اگر لازم بود آنها را یاداشت کنید.

    [aparat id=’MdTUX’ width=’580′ height=’auto’]

    [ads2]

    تعریف کلی بهمن برف

    در ادامه و قبل از بررسی بهمن برف و عوامل تشکیل دهنده و تاثیرگزار آن٬

    بیاید با هم یک تعریف کلی از بهمن را ببینیم.

    [aparat id=’NY72r’ width=’580′ height=’auto’]

    عوامل تاثیر گذار برای تشکیل یک دامنه بهمن خیز

    در ادامه عوامل تاثیر گذار برای تشکیل یک دامنه بهمن خیز را یک به یک بررسی میکنیم

    دامنه بهمن خیز

    در این کلیپ با هم مهندس ناظر میشویم و ساختار سازه یک دامنه بهمن خیز را از نزدیک بررسی میکنیم.

    برای این بررسی و درک بیشتر من آن را به یک ساختمان تشبیه میکنم. و میبینیم که این دو چه وجه تشابهاتی با هم دارند. به هر حال یک ساختمان با سازه غلت اما با مصالح خوب هم سقوط میکند. همچون یک بهمن!

    [ads2]

    [aparat id=’ZhO7a’ width=’580′ height=’auto’]

    بستر مستعد برای بهمن

    در قسمت قبل دیدیم که ساختمان سست بهمن بروی زمین و یا بستر مناسب برای بهمن بنا شده٬ در این زمین

    بستر گیاهی یا سنگی بهمراه یک شیب مناسب به عنوان زمین و فونداسیون این ساختمان شناخته میشوند.

    در این کلیپ بستر مناسب برای بهمن را بررسی میکنیم.

    [aparat id=’Fpc02′ width=’580′ height=’auto’]

    شیب

    دیدیم که ساختمان سست بهمن بروی بستر مستعد با شیبی مناسب بنا شده است.

    اما شکلگیری و احتمال ریزش بهمن در شیبهای گوناگون به یک میزان نیست.

    در این کلیپ به این موضوع میپردازم.

    [aparat id=’BH0wR’ width=’580′ height=’auto’]

    اندازه گیری درجه شیب

    خوب حالا که با شیب و درجه های شیب مستعد برای بهمن آشنا شدیم بیایید ببینیم که درجه شیب ها را چگونه تخمین و یا دقیق مشخص میکنیم.

    [aparat id=’04TXl’ width=’580′ height=’auto’]

    سنجش شیب با کمک دو باتوم

    در بخش های قبلی یک دامنه بهمن‌خیز را بررسی کردیم و مرور کردیم که شیب یکی از عوامل مهم در ایجاد یک دامنه بهمن خیز است و دیدیم که بهمن ها در چه درجه شیبی راحتر رانش میکند. چند روش آنالوگ و دیجیتال را هم مرور کردیم.

     در این کلیپ با هم روش اندازه گیری درجه زاویه شیب با کمک باتوم را بررسی میکنیم. 

     نکته مهم: این روش درجه زاویه تقریبی را  مشخص میکند و نه درجه زاویه دقیق را.

    در این روش یک اندازه بودن باتوم ها بسیار مهم است. 

    پیش فرض ما دو باطوم یک متری است.  اگر اندازه باطوم ها بیشتر از یکمتر باشند باید به ازای هر یک دهم قد باتوم سه درجه از زاویه شیب کم یا  به زاویه آن اضافه کنیم.

    [aparat id=’I8Ofe’ width=’580′ height=’auto’]

    [ads2]

    برای مطالعه ادامه این مطلب شما را به صفحه دوم دعوت میکنم.

     

  • سرمازدگی و یخزدگی چیست؟

    سرمازدگی و یخزدگی چیست؟

    سرما زدگی و یا یخ‌زدگی موضعی (Frostbite) و سرمازدگی اعضای حیاتی بدن هیپوترمیا (Hypothermia)  دو خطر بالقوه برای کوهنوردان٬ اسکی بازان٬ سربازان٬ مرزبانان٬ جنگلبان و تمام فعالان در طبیعت محسوب میشود که در تمام فصول در کمینمان نشسته است. 

    در فصل زمستان این خطر قویتر میشود. اما فقط مختص به فصل زمستان نیست.

    راه پیشگری از خطرات نیز آشنایی و آنالیز و پیشگری از خطرات است و از علوم پایه کوهنوردی به حساب میآید. 

    درست مثل آموزش کمکهای اولیه و شناخت بهمن که هر فردی باید با نکات مهم و کلیدی آن آشنا باشد. 

    همه ما اغلب در مورد یخ زدگی و گاهی سرما زدگی نکاتی را شنیدیم و خوانده ایم. مطالب و مقالات بسیاری در این مورد نوشته شده. 

    گاهی نیز از لحاظ گفتاری و نوشتاری، این دو را اشتباه مقایسه میکنیم. اما اکثرا، منظور همان است که باید باشد. 

    صدمه دیدن تا پای مرگ انسانها٬حیوانات و گیاهان بواسطه سرمای بیش از حد!

    سرما به دو صورت به کوهنوردان و طبیتگردان آسیب میرساند،

    افت دمای بدن (هیپوترمیا)  و سرما زدگی موضعی بدن (Frosbite).

    این دو خطر با هم در ارتباط هستند و روی یکدیگر تاثیر مستقیم دارند. اما از لحاظ علائم و راهای درمان با هم تفاوتهای دارند.

    در این مقاله با این دو عارضه٬ سرما زدگی و یا یخ‌زدگی موضعی Frostbite و سرمازدگی اعضای حیاتی بدن هیپوترمیا Hypothermia میپردازیم تفاوت آنها با یکدیگر و راهای مقابله و درمان آنها تا حدودی آشنا میشویم.

    در قسمت سر مقاله دیدیم سرما باعث بروز دو مشکل عمده برای انسان و دیگر موجودات زنده و گاهی گیاهان میشود.

    یکی کاهش دمای عمومی بدن که به آن «هیپوترمیا» (hypothermia) میگویند و دیگری در معرض سرما قرار گرفتن قسمتی از بدن است که به آن «فروست بایت» (Frostbite)  گفته میشود.

    hypothermia (هیپوترمیا) یک بیماری سیستمیک و عمومی است که به دنبال کاهش دمای بدن باعث آسیب بههمه ارگانهای بدن و اختلال در کارکرد آن ها میشود. این وضعیت در صورت پیشرفت و عدم درمان میتواند باعثمرگ شود. درمان در این حالت شامل گرم کردن و مواظبت دقیق از فرد آسیب دیده است.

    در عوض (Frostbite) فروست بایت یک عارضه موضعی است که به دنبال در معرض قرار کرفتن قسمتی ازبدن ایجاد میشود و باعث یخ زدن قسمتی از بدن میشود این عارضه در صورت پیشرفت و عدم درمان باعث قطععضو میشود. درمان در این بیماری بنا به درجه آن شامل مواظبت از عضو آسیب دیده است.

    فروست بایت در صورتیکه به همراه هیپوترمیا نباشد اختلالی در وضعیت کلی بدن ایجاد نمیکند! اما کی دوستداره که اصلا حتی یک بند انگشتش را از دست بدهد.

    در ترجمه های فارسی من بسیار دیدم که این دو واژه به یک نام سرمازدگی ترجمه میشوند. و گاهی نیز باعث سردرگمی میشود. راستش خودم هم اول قدری سردرگم  شدم!

    در این مقاله من از دو واژه زیر و ترجمه فارسی آن به اینشکل استفاده میکنم:

    برگرفته شده از «کتاب واژهای تخصصی کوهنوردی صفحات ۱۲۸ و ۱۰۰» و کتاب «دانستنی‌های کوهنوردیصفحات ۲۲۸–۲۲۹»

    hypothermia = هیپوترمیا ، سرمازدگی و یا کاهش غیر طبیعی دمای بدن.

    و

    Frostbite = یخ زدگی و یا سرمازدگی و آسیب موضعی بخشی از بدن

    هایپوترمی یا هیپوترمیا (افت دمای مرکزی بدن) چیست؟

    هیپوترمی عارضه خطرناکی است که دامنگیر کوهنوردان در هر زمانی از سال می گردد.

    این عارضه در نتیجه اثرات ترکیبی سرما، باد، و رطوبت و همچنین خستگی و روحیه پایین ناشی از کوهپیمایی بیش از حد طولانی، سرعت پیمایش بسیار بالا، حمل کوله سنگین، گرسنگی، و تجهیزات نامتناسب با شرایط جوی بوجود می آید.

    و به معنی افت دمای بدن است و به وضعیتی گفته میشود که دمای مرکزی بدن که معمولاً ۳۷ درجه سانتی گراد است، اگر از حد ۳۵ درجه سانتی گراد کمتر شود، هایپوترمی عارض می شود. 

    منظور از دمای مرکزی، دمای داخل دهان یا معقد است، چون ممکن است دمای دست یا پا حتی خیلی کمتر از این حد باشد، ولی فرد دچار هایپوترمی نشده باشد.

    در این شرایط کوهنورد دچار چنان سرما و لرزشی می شود که سرعت از دست دادن گرما در بدنش بیشتر از سرعت تولید گرما در اثر مصرف مواد غذایی و حرکت و ورزش عضلات خواهد بود.

    ابتدا صورت و اندام بیرونی در معرض از دست دادن گرما قرار می گیرند و دمای آنها تقریبا برابر با دمای محیط می شود.

    در این حالت خوشبختانه کوهنورد هنوز دچار هیپوترمی نشده، ولی هشداری است برای اینکه بداند اعضای هسته ای (قلب، مغز، ریه، و دیگر اعضای حیاتی)  بدنش در حال از دست دادن گرما می باشند. 

    هیپوترمی وقتی رخ می دهد که دمای عمومی بدن تنها ۲ درجه کمتر از دمای طبیعی بدن (۳۷ درجه) شود. 

    در این مرحله اگر اقدام مناسب در برابر هیپوترمی صورت نگیرد، دمای بدن به تدریج به دمای مرگبار ۲۸ درجه می رسد. 

    لازم است بدانیم که از ابتدای هیپوترمی و درگیر شدن بدن با آن  تنها ۲ ساعت زمان تا مرگ طول می کشد.

    علایم بیماری هیپوترمیا (hypothermia) :

    علائم هیپوترمیا (افت دمای مرکزی بدن) در سطوح مختلف نمایان و درجه بندی میشوند.

    هیپوترمی خفیف: در این مرحله دمای مرکزی بدن بین ۳۵ تا ۳۲ درجه سانتی گراد قرار م یگیرد و معمولاً حالت های زیر بر بیمار بروز میکند:

    • احساس سرما و لرز
    • کند شدن حرکت و عقب ماندن از همراهان حالت ضعف و بی حالی 
    • عدم تعادل هنگام حرکت در مسیرهای ناهموار
    • کم شدن توانایی ذهنی و جسمی
    • اختلال در تکلم و کم شدن توان حرف زدن که به تدریج تکلم حالت بریده بریده می گیرد
    • از دست دادن توازن ، این مشکل میتواند به شکل عدم توانایی در بستن بند کفش یا زیپ لباس شروع شود و در نهایت منجر به تلو تلو خوردن و یا افتادن روی زمین شود.
    • لرزش های ناگهانی در هنگام استراحت
    • گرفتگی عضلات در پاه اختلال در حرکات عضلانی
    • احساس گیجی
    • بی تفاوتی نسبت به اطراف، فرد نسبت به نیازهای شخصی خود بی تفاوت میشود.
    • رفتار غیر منطقی رفته رفته عدم تعادل و ناهنجاری در رفتار
    • میل به نشستن و خوابیدن و عارض شدن فراموشی

    در مرحله خفیف ممکن است بعضی از این علائم یا همه آنها دیده شوند، تا این مرحله وضعیت چندان خطرناک نیست و با اقدام مناسب فرد نجات پیدا می کند.

    هایپوترمی متوسط: با تداوم شرایط نامساعد برای بیمار حال وی رو به وخامت می رود و دمای مرکزی بدن به ۳۲ تا ۲۸ درجه سانتی گراد افت پیدا میکند. در این حالت می توان شاهد علائم زیر بود:

    • شدیدتر شدن برخی علائم یاد شده، به تدریج از بین رفتن لرز
    • ٖفرد ممکن است گاهی احساس گرما کند و بخواهد که از لایه لباس خود کم کند.
    • کاهش شدیدتر هوشیاری تا مرحله ورود به کما
    • سرد و متورم و کبود شدن پوست به تدریج سفت و سخت شدن عضلات
    • ضعیف شدن نبض، نامنظم شدن تنفس و ضربان قلب

    هایپوترمی شدید تا مرگ: دمای مرکزی بدن به کمتر از ۲۸ درجه سانت یگراد می رسد و علائم زیر ظاهر میگردد:

    • ورود فرد به حالت کمای عمیق
    • ضربان قلب و تنفس اگر وجود داشته باشد، آهسته و نامنظم است. 
    • گاه ظاهراً فرد مرده به نظر می رسد ولی هنوز در صورت انجام اقدامات تخصصی و مؤثر احتمال بازگرداندن فرد وجود دارد.

    در صورت انجام ندادن کمک یا اقدامات لازم در این مرحله امکان مرگ بسیار زیاد است.

    چگونه فرد گرفتار هیپوترمی را درمان کنیم؟

    در صورت تشخیص هیپوترمی در یکی از همراهانتان سریعا اقدامات لازم را انجام دهید.

    اگر شخص بیهوش شده است، سریعا به دنبال کمک پزشکی و امداد و نجات بفرستید.

    اگرشخص هوشیار است (یا بعد از فراهم کردن کمک پزشکی برای شخص بیهوش):

    • دقت کنیم که فرد مصدوم هیچ قطعه البسه خیس و یا نمدار بتن ندارد.
    • او را سریعا به جانپناه ٬ پناهگاه و یا مکانی امن و گرم منتقل کنید.

    در انتقال فرد بیهوش باید بسیار محتاط باشیم، چون قلب شخص بیهوش نسبت به تکان و لرزش زیاد آسیب پذیر می باشد.

    • با غذا ها و نوشیدنی های گرم و شیرین سریعا به بدن قربانی هیپوترمی سوخت برسانید. شکلات، شیرینی جات و مواد قندی، کشمش، میوه های خشک، آجیل، … گزینه های مناسب برای این شرایط می باشند.

     مصرف الکل٬ دخانیات گزینه های مناسبی نیستند.

    • اگر فرد هوشیار باشد، انجام تمرین های سبک ورزشی مانند راه رفتن میتواند ایجاد گرما در بدن کند.
    • در صورت عدم هوشیاری کوهنورد آسیب دیده او را روی زیر انداز عایق دار یا درون کیسه خواب قرار دهید و پوشاک گرم بیشتری بر تن او بپوشانید.

    اگر هیچ وسیله محافظت کننده دیگری در دسترس نبود، او را بین دو نفر از همراهان روی زمین قرار دهید و بغل کنید تا گرمای بدن همراهان برای او مانند جان پناهی باشد. 

    • با فاصله قرار دادن شال یا لباس پشمی در اطراف بینی و دهان فرد آسیب دیده این امکان را فراهم کنید که او بتواند هوای گرم تنفس کند. دقت کنید راه تنفس بسته نشود.

    این عمل ساده ای است اما بسیار موثر که می تواند جان شخص آسیب دیده را نجات دهد. 

    پیشگیری از ابتلا به هیپوترمی

    • قبل و در حین کوهنوردی از مصرف غذاهای دیر هضم خودداری کنیم. قبل و در حین کوهنوردی مواد غذایی انرژی زا مصرف کنیم. دانستن این نکته ضروری است که پس از صرف غذا بیشتر انرژی بدن صرف گوارش خوراک میشود. در هنگام کوهپیمایی هر یک ساعت یک بار برای خوردن و آشامیدن توقف کنید یا همانطور که در حال راه رفتن هستید تکه های کوچک خوراکی بخورید. خرما٬ انرژی بار خانگی٬ شیره و شرکا بسیار عالی هستند.
    • برای پوشیدن البسه خود حساس باشید و از سیستم لایه لایه لباس و یا سیستم اصطلاحا پوست پیازی بهره بگیرید. 

    این سیستم بهترین روش پوشش بدن در کوه میباشد. قبل از سرد شدن بدن لایه به لایه از جروج گرمای بدن جلوگیری کنید.

    • مرز توان فیزیکی و روانی خود را بشناسید. فقط به اندازه توانایی جسمی و فیزیکی خود تلاش کنید.

    از راهنمای گروهی که شما را تشویق به همراهی بیشتر از حد تواناییتان می کند پرهیز کنید. شما بهتر از دیگران به تواناییها و شراییط فیزیکی خود واقف هستید.

    • از خود علاقه و اشتیاق نسبت به برنامه کوهنوردیتان نشان دهید. اهداف واقع بینانه داشته باشید.
    • با روحیه و سرحال باشید.
    • در هر جای برنامه که احساس ضعف می کنید برای تجدید قوا توقف کنید و یا حتی مسیر برگشت را در پیش بگیرید.

    تفاوت سرما زدگی موضعی و سرمازدگی اعضای حیاتی بدن :

    سرما زدگی و یا یخ‌زدگی موضعی Frostbite و سرمازدگی اعضای حیاتی بدن هیپوترمیا Hypothermia به همدیگر مربوط هستند ولی با یکدیگر متفاوتند و این تفاوت هم به جهت علایم و هم به جهت درمان و مراقبت است.

    Frostbite سرمازدگی موضعی اندامها چیست؟

    تعریف سرمازدگی موضعی اندامها در پزشکی عبارت است از آسیب موضعی بخشی از بدن در اثر سرمای شدید است.

    سرما زدگی موضعی ویا یخ زدگی اندامها  اصطلاحی است که برای آسیب های ناشی از سرما و دمای پایین تر از نقطه انجماد بروی عضوی از بدن بکار می رود. مانند سرما زدگی موضعی ویا یخ زدگی اعضای تحتانی بدن مثل بینی٬ انگشتان دست و پا.

     سرمازدگی اندامها به درجه حرارت محیط، طول زمان در معرض سرما قرار گرفتن و وزش باد بستگی دارد.

    البته خستگی مفرط٬ کوله کشی سنگین و بیماری و تغذیه نامناسب نیز بی تاثیر نیست.

    همانطور که میدانیم بیشتر از ۷۵ درصد بدن انسانها از آب تشکیل شده. آب در اثر سرما یخ میزند.

    در دماهای زیر منفی ۱۵ درجه سانتی‌گراد، رگ‌ها در اندام‌ها و پوست بدن انسان شروع به تنگ شدن می‌کنند. 

    این تنگ شدن رگ‌ها ساز و کاری است تا بدن گرمای کم‌تری از دست بدهد.

    سرماهای شدید و طولانی باعث می‌شود تا این تنگی رگ‌ها باعث رسیدن خون کمتر به آن اندام های تحتانی یا پوست بشود.

     همراهی سرمای زیاد و گردش خون پایین می‌تواند باعث نابودی بافت های بدن بشود.

     پوست در معرض هوای زیر صفر منجمد شده و بافت های آن از بین میروند.

    شایع‌ترین یخ‌زدگی ها در اندام های تحتانی بدن یعنی انگشتان دست و پا، گوش‌ها و بینی است.

    درجه بندی یخ‌زدگی زدگی:

    سرمازدگی موضعی Frostbite مانند سوختگی برحسب شدت آسیب به درجاتی تقسیم میشود. شدت آسیب برحسب اینکه سرمازدگی تا چه عمقی به بافت ها آسیب زده متفاوت است.

    دانستن این موضوع که پوست دو لایه دارد بسیار مهم است. لایه روی را اپیدرم Epidermis و لایه زیر آن را درم Dermis مینامند. 

    زیر درم یک لایه چربی است و زیر چربی عضلات و تاندون ها قرار دارند.

    سرمازدگی موضعی درجه یک فقط اپیدرم یعنی لایه رویی پوست را درگیر میکند.

    در سرمازدگی درجه یک پوست محل در ابتدا سفید و بیحس میشود. گاهی پوست قرمز میشود. بتدریج پوست سفت میشود. این نوع از سرمازدگی در صورتی که زود درمان شود بطور کامل بهبود میابد.

    درجه یک : بهبودی بدون نیاز به بستری شدن

    No Hospitization Necessity؛

    صرفأ لایه سطحی پوست دچار سرما زدگی می شود که ممکن است همراه تاول نباشد پوست حالت چرمی پیدا می کند بیرنگ می شود و گز گز می کند و کم کم کدر می شود در این درجه از سرما زدگی، ترمیم یا recovery کامل است و هیچ مداوایی نیاز ندارد. معمولأ اکثر کوهنوردان به طور نامحسوس دچار این نوع سرما زدگی می شوند .

    صرفأ استفاده از مسکن های ساده می تواند کافی باشد.

    توجه: عضوی که دچار سرما زدگی درجه یک شود، بعدأ مستعد درجات شدیدتر خواهد شد و تکرار عارضه برای آن عضو وخیم تر خواهد بود.

    سرمازدگی موضعی درجه دو هم اپیدرم و هم قسمتی از درم را درگیر میکند.

    درجه دو: به استراحت مطلق و بستری شدن نیاز دارد. Complete Bed Rest؛

    در سرمازدگی درجه دو پوست قرمز و یا آبی میشود. پوست یخ زده و سفت شده و بتدریج متورم میگردد. پوست تاول میزند.

    در این حالت مو ، غده عرق ، چوست لایه روئی و سطح عضلات درگیر سرما زدگی می شود در این مورد استراحت مطلق الزامی است که در اولین فرصت باید نسبت به آن اقدام کرد تاول ها در این درجه معمولأ شفاف هستند دارو درمانی لازم خواهد بود و انگشتان تغییر شکل نا محسوس (deformed) خواهند شد.

    سرمازدگی موضعی درجه سه اپیدرم، درم و چربی زیر درم را درگیر میکند

    درجه سه: بستری شدن در بیمارستان و استراحت مطلق حتمی است؛

    در سرمازدگی درجه سه پوست سفید یا آبی و سفت میشود. تاول ایجاد شده و خونی میشود. 

    سطح پوست مو غده عرق غده چربی تاندون ها (tendons) کلیه بافت ها عظلات و استخوان ها همه دچار سرما زدگی می شوند در این صورت قطع انگشت حتمی است تاول ها خونی هستند و مداوای دارویی خوراکی و تزریقی نیاز دارد.

    سرمازدگی درجه چهار بجز لایه های ذکر شده در بالا عضلات و تاندون ها را هم گرفتار میکند.

    درجه چهار: نیاز به بستری شدن در بیمارستان و مراقبت فشرده دارد.  Certain Hospitaization

    در سرمازدگی درجه چهار پوست ابتدا قرمز و سپس سیاه میشود.

    فرد دچار تهوع استفراغ عفونت ها و بروز لخته های خونی مختلف در عروق بدن(Thrombosis) می شود شدت صدمه بافتی بسیار زیاد است و می تواند منجر به قطع دست و یا پا تا سرحد مچ شود .

    دارو درمانی بسیار گسترده است . ممکن است تاول وجود نداشته باشد چون بافت بدن کاملا مرده است.

    علائم سرمازدگی  موضعی چیست؟

    اولین علامت سرمازدگی موضعی احساس سرما و سفتی در محل مثلا در انگشتان است. بتدریج احساس سوزن سوزن شدن، سوزش و بیحسی ایجاد میشود. وقتی اندام سرما زده گرم میشود احساس درد و یا شوک الکتریکی و یا ضربان در اندام حس میشود.

    • در سرمازدگی موضعی درجه یک پوست محل در ابتدا سفید و بیحس میشود. گاهی پوست قرمز میشود. بتدریج پوست سفت میشود. این نوع از سرمازدگی در صورتی که زود درمان شود بطور کامل بهبود میابد.
    • در سرمازدگی موضعی درجه دو پوست قرمز و یا آبی میشود. پوست یخ زده و سفت شده و بتدریج متورم میگردد. پوست تاول میزند.
    • در سرمازدگیم وضعی درجه سه پوست سفید یا آبی و سفت میشود. تاول ایجاد شده و خونی میشود. 
    • در سرمازدگی موضعی درجه چهار پوست ابتدا قرمز و سپس سیاه میشود.

     

    درمان سرمازدگی موضعی:

    فرد سرما زده را باید هر چه سریعتر به یک محل دور از سرما و باد منتقل کرد.

    اگر مطمئن نیستید که بتوانید از محیط سرما خارج و دور شوید، پاهای سرمازده را گرم نکنید زیرا با پای سرمازده بدون احتمال آسیب بیشتر می توان برای مدتی کوهپیمایی کرد، اگر پاها گرم شوند، درد شدیدی ایجاد می شود و راه رفتن را بسیار مشکل می شود ضمنا بافتی که یکبار یخ زده و گرم شود و در اثر بی احتیاطی دوباره یخ بزند آسیب بافتی به عضو بسیار بیشتر خواهد بود.

    درمان اولیه سرمازدگی موضعی:

    • هر چه سریع تر از مکان سرد خارج شوید
    • سریعا به محلی خشک و دور از باد و ترججیحا گرم پناه ببرید. جانپناه ٬ پناهگاه٬ چادر.
    • لباس های خیس و حتی زیور آلات (مانند انگشتر و …)  را از تن مصدوم خارج کرده و لباس خشک بپوشید.
    • محل سرمازده را مالش ندهید چون آسیب بافتی را بیشتر میکند
    • عضو بدن مشکوک به  یخزدگی  را در یک حوله ضخیم بپیچید

    درمان تکمیلی سرمازدگی موضعی:

    • یخ‌زدگی گرم کردن محل آسیب در اولین فرصت است. این گرم کردن با گذاشتن اندام سرمازده در آب گرم ۴۰ درجه به مدت سی دقیقه انجام میشود. آب گرم باید حاوی یک ماده ضد عفونی ملایم باشد. اندام سرمازده نباید مالش داده شود چون ممکن است آسیب را بیشتر کند. گرم کردن روزی دوبار باید تکرار شود و پوست در مدت درمان باید گرم و خشک نگهداری گردد.
    • اگر آب در دسترس نبود به کمک حرارت خود بدن، آن منطقه را گرم کنید. به عنوان مثال دستهای خود را زیر بغلتان قرار دهید و یا بینی، گوش ها و صورتتان را به وسیله ی دستتان گرم کنید. البته به یاد داشته باشیم که آب گرم بهترین و مناسب ترین راه برای گرم کردن پوستِ سرمازده است.
    • از داروهای ضد درد برای کاهش درد بیمار استفاده میشود.
    • معمولا به بیمار آنتی بیوتیک و واکسن کزاز داده میشود تا از ایجاد عفونت ثانویه جلوگیری شود.
    • با گرم کردن اندام سرمازده درد شروع میشود، پوست قرمز شده، تاول زده و ممکن است متورم شود. بتدریج روی پوست میمیرد و سفت میشود.
    • اگر سرمازدگی سطحی باشد زیر پوست مرده پوست جدید صورتی رنگی ایجاد میشود. این روند ممکن است حتی تا شش ماه هم طول بکشد.
    • در سرمازدگی های سطحی ممکن است بهبودی کامل ایجاد شود و در مواردی هم ممکن است درد، بیحسی و سفتی در پوست باقی بماند.
    • اگر بعد از چند ساعت یا چند روز، در محل سرمازده تاول ایجاد شد، از دستکاری آن خودداری شود. زیرا پوست سطح تاول بهترین مانع در راه عفونت است. 

    در مواردی که سرمازدگی عمقی باشد ممکن است تمام عضو سیاه شده و بمیرد. بطور مثال ممکن است انتهای انگشت سیاه شده و بتدریج از بقیه دست جدا شود. گاهی اوقات برای جدا کردن بافت مرده نیاز به عمل جراحی و یا قطع عضو وجود دارد. اگر نیاز به قطع عضو وجود داشته باشد این کار معمولا تا ۸-۶ هفته به تعویق میفتد تا بافت هایی که توانایی زنده ماندن را دارند مشخص شوند.

    عارضه طولانی مدت سرمازدگی، حساسیت شدید پوست آن قسمت به سرما، تعریق و درد های سوزشی است.

    پیشگیری از سرمازدگی موضعی

     مهمترین اقدام در پیشگیری از سرمازدگی موضعی ویا افت دمای اعضای حساس بدن خروج از محل سرد است. اگر در مجاورت سرمای شدید قرار گرفته اید مطمئن شوید که لباس گرمی پوشیده اید. دستکش های یک تکه بهتر از دستکش های چند انگشتی هستند. در مجاورت باد باید سر و صورت و گردن خود را بپوشانید. لباس ضد بادو  آب بپوشید و سعی کنید بدن خود را خشک نگه دارید.

    • بهترین سیستم پوشش البسه سیستم چند لایه ای است.  لایه های متعدد لباس هوا را که عایق خوبی است در بین خود محبوس کرده و جلوی از دست رفتن حرارت بدن و نفوذ سرما را میگیرند.
    • از گرم و خشک نگه داشتن دستها٬ پاها٬ چشم٬ نوک دماغ و پهلوهای خود غافل نشوید.  
    • مناسب است و پیشنهاد میکنم در زمستان برای دستکش نیز از سیستم لایه ای بهره ببرید. و از در آوردن دستکش لایه اول خودداری کنید.
    • در باد برف سرما  استفاده دوربین و تلفن هوشمند خود داری کنید. بسیاری از سرمازدگی های موضعی به علت درآوردن دستکش برای ثبت تصویر و عکس بوده.اولویت ها را تشخیص دهید.
    • بدن در هوای سرد نیاز به کالری و آب بیشتری دارد. در زمستان اغلب از آن غافل میشویم.
    • در فواصل کوتاه تنقلات انرژی زا و جرعه ای آب بنوشید. 
    • در ارتفاعات بالا حرارت زیادی از بدن با تنفس از دست میرود پس باید فعالیت های بدنی طوری تنظیم شوند تا تعداد تنفس خیلی بالا نرود. در کوهنوردی ارتفاعات بلند استفاده از کپسول اکسیژن برای تنفس میتواند احتمال سرمازدگی را کاهش دهد. اما این نیز به عوامل دیگری بستگی دارد. 

    از انجام این کارها خودداری کنیم!

    در صورت مواجه با سرمازدگی و یا یخ زدگی ازانجام اینکارها خودداری کنید:

    • گرم کردن بافت یخ زده در صورتی که امکان یخ زدن مجدد آن قبل از رسیدن به مراکز پزشکی وجود داشته باشد احتمال آسیب های دائمی  به بافت اعضای صدمه دیده را افزایش می دهد.
    • مالش و یا ماساژ دادن پوست یخ زده و یا تاول های به وجود آمده باعث آسیب بیشتری به بافت عضو صدمه دیده میشود.
    • استفاده از حرارت خشک و مستقیم مانند استفاده از بخاری های برقی و آتش برای گرم کردن بافت یخ زده مناسب نیست و حتی باعث شدت آسیب میشود. 

    گاهی ممکنه بنا به شرایط محیط بعضی از کوهنوردان که بنا به شرایط بخصوصی ( در متن به این نکته اساره شده) همزمان با یخ زدگی موضعی، افت دمای مرکزی بدن «هیپوترما» (hypothermia ) را نیز تجربه کنند که  این می تواند لسیار خطرناک باشد.  در چنین شرایطی دریافت مراقبت های فوری پزشکی بسیار مهم و ضروری است.

    در پایان با آرزوی سلامتی و موفقیت تک تک عزیزان فعال در کوهستان. چه به عنوان کوهنورد چه به عنوان طبیعتگرد و چه به عنوان سرباز و مرزبان.

    شما را به مطالعه مقاله بسیار مهم مثلث شوم چیست؟ دعوت میکنم. (لینک مقاله)

  • عارضه هیپوترمیا در کوهنوردی چیست؟

    عارضه هیپوترمیا در کوهنوردی چیست؟

    هیپوترمیا و یا هایپوترمیا Hypothermia یکی از دو خطرات بلقوه قرار گرفتن در معرض هوای سرد و در کوهنوردی و اصولا تمام فعالیتهای که فرد بمدت طولانی در محیطی سرد قرار میگیرد.

    هیپوترمیا در واقع به دلیل افت دمای بدن ایجاد میشود که در اثر آن سیستم های مرکزی بدن توانمندی خود در انجام امورشان را رفته رفته از دست می دهند. این مساله می تواند عوارض طولانی مدت و حتی مرگ به همراه داشته باشد. در این مقاله ابتدا به تعریف هیپوترمی می پردازیم. سپس تفاوت آن با سرمازدگی را بررسی خواهیم کرد. پس از آن انواع، علائم و روشهای درمانی نیز مطرح می شوند.

    در ترجمه های فارسی من بسیار دیدم که این دو واژه به یک نام سرمازدگی ترجمه میشوند. و این قدر زیادیباعث سردرگمی میشود.

    در این مقاله من از دو واژه زیر و ترجمه فارسی آن به اینشکل استفاده میکنم:

    برگرفته شده از:

    «کتاب واژهای تخصصی کوهنوردی صفحات ۱۲۸ و ۱۰۰» و

    کتاب «دانستنی‌های کوهنوردیصفحات ۲۲۸–۲۲۹»

    hypothermia = هیپوترمیا ، سرمازدگی و یا کاهش غیر طبیعی دمای بدن.

    و

    Frostbite = یخ زدگی و یا سرمازدگی و آسیب موضعی بخشی از بدن

    نکته مهم: سرما زدگی و یا یخ‌زدگی موضعی Frostbite و سرمازدگی اعضای حیاتی بدن هیپوترمیا Hypothermia بههمدیگر مربوط هستند ولی با یکدیگر متفاوتند و این تفاوت هم به جهت علایم و هم به جهت درمان و مراقبت است.

    هیپوترمیا چیست؟

    هیپوترمی یک افت بالقوه خطرناک در دمای بدن است که معمولاً در اثر قرار گرفتن طولانی مدت فرد در دمای سرد ایجاد می شود. 

    دمای طبیعی بدن یک انسان به طور متوسط ۳۷ درجه سانتیگراد است. هنگامی که دمای مرکزی بدن به زیر ۳۵ درجه کاهش پیدا کند٬ میتوان از هیپوترمی نام برد.

    با فرا رسیدن ماه های زمستان خطر قرار گرفتن در معرض هیپوترمی افزایش می یابد. اما در سایر فصول هم احتمال بروز هیپوترمی وجود دارد.

    فرق سرمازدگی و هیپوترمی چیست؟

    سرمازدگی و هیپوترمی هر دو در اثر قرار گرفتن در معرض سرما ایجاد میشوند و هر کدام می توانند اثرات طولانی مدت، حتی مرگ داشته باشند. در سرمازدگی و هیپوترمی، بدن سعی می کند قرار گرفتن در معرض هوای سرد را با حفظ دمای ثابت برای گرم نگه داشتن خود جبران کند، که باعث از دست رفتن گرمای تولید شده می شود که با اتلاف گرما متعادل می گردد.

     به هیپوترمی زمانی اطلاق میشود که دمای بدن به کمتر از ۳۵ درجه سانتیگراد برسد.

    علائم و نشانه های خفیف هیپوترمی بی حالی و گیجی است. با ادامه کاهش دمای بدن، فرد گیج تر می شود که منجر به تصمیم گیری ضعیف خواهد شد. در این حالت به جای بیرون رفتن از سرما، بی تفاوتی ایجاد میشود و ممکن است فرد دچار هذیان شود و در نهایت حتی لباسهای خود را در بیاورد و سپس بر اثر ایست قلبی جانش را از دست بدهد.

    از سوی دیگر هنگامی که بدن در معرض عوامل محیطی مانند سرمای زیاد در زمستان قرار می گیرد، سعی می کند با گرفتن خون از پوست و اندام دورتر از اندام داخلی محافظت کند و آن را برای تولید گرما به اندامهای داخلی منتقل کند که باعث میشود قسمتهای کوچکتر مانند انگشتان قربانی شوند.

    یخزدگی عضوی از بدن

    هیپوترمیا (سرما زدگی)

    تعریف کلی 

    جریان خون در بافت از بین رفته و بافت یخ می زند.

    دمای هسته اصلی بدن افت می کند

    علایم اولیه 

    پوست سفید یا خاکستری، پوست حس خود را از دست می دهد.

    گیجی، عدم تمرکز، خستگی…

    مهم ترین عامل بروز هیپوترمیا چیست؟

    در طی قرار گرفتن در معرض دمای سرد ، بیشترین کاهش گرما – تا ۹۰٪ – از طریق پوست اتفاق میافتد. بقیه را، از ریه های خود بازدم می کنیم. از دست دادن گرما در درجه اول از طریق پوست اتفاق می افتد و در صورت قرار گرفتن در معرض باد یا رطوبت سرعت می گیرد. اگر قرار گرفتن در معرض سرما به دلیل غوطه ور شدن در آب سرد باشد ، اتلاف گرما می تواند ۲۵ برابر سریعتر از آن باشد که در معرض دمای هوا قرار گیرد.

    هیپوتالاموس ، مرکز کنترل دما مغز ، با ایجاد فرآیندهایی که بدن را گرم و خنک می کند ، درجه حرارت بدن را افزایش می دهد. در هنگام قرار گرفتن در معرض دمای سرد ، لرز یک واکنش محافظتی برای تولید گرما از طریق فعالیت عضلات است. در یکی دیگر ازواکنشهای بدن برای  حفظ گرما – که انقباض عروقی نامیده می شود – رگ های خونی به طور موقت تنگ می شوند.

    به طور معمول ، فعالیت قلب و کبد بیشتر گرمای بدن شما را تولید می کند. اما با خنک شدن دمای اعضای هسته بدن ، این اندامها گرمای کمتری تولید می کنند.

    اینکار در حقیقت برای  محافظت از مغز وتامین گرمای مغز و قلب انجام می شود. دمای پایین بدن می تواند فعالیت مغز ، تنفس و ضربان قلب را کند کند.

    گیجی و خستگی می تواند باعث ایجاد اختلال در توانایی فرد در درک اتفاقات و اختلال در  انتخاب هوشمندانه برای رسیدن به امنیت شود.

    علائم هیپوترمیا

    علائم هیپوترمی در بزرگسالان و خردسالان به یکسان نیست.

    نشانه های هیپوترمی در بزرگسالان

    • لرز ، که ممکن است با پیشرفت هیپوترمی متوقف شود (لرز در واقع نشانه خوبی برای فعال بودن سیستم های تنظیم گرما در فرد است).
    • تنفس آرام و کم عمق.
    • گیجی و از دست دادن حافظه.
    • خواب آلودگی یا خستگی.
    • گفتار مبهم یا مبهوت.
    • از دست دادن هماهنگی، لنگ زدن دستها، گامهای لغزنده.
    • نبض آهسته و ضعیف.
    • در هیپوترمی شدید ممکن است فرد بدون علائم واضح تنفس یا ضربان هوشیاریش را از دست بدهد.

    علائم هیپوترمی در کودکان:

    • پوست سرد، به رنگ قرمز روشن.
    • انرژی غیرمعمول کم.

    دلایل هیپوترمیا

    دلایل معمول هیپوترمی به قرار زیر هستند:

    قرار گرفتن در معرض هوای سرد

    هنگامی که تعادل بین تولید حرارت بدن و از دست دادن گرما برای یک دوره طولانی مدت از بین برود، هیپوترمی می تواند رخ دهد. هیپوترمی تصادفی معمولاً پس از قرار گرفتن در معرض دمای سرد بدون لباس گرم و خشک کافی برای محافظت اتفاق می افتد. 

    کوهنوردان با پوشیدن تجهیزات تخصصی و پیشرفته که برای آن محیط بادخیز و سرد طراحی شده اند ، از هیپوترمی جلوگیری می کنند.

    با این حال ، محیط های بسیار ملایم نیز بسته به سن ،توده بدن ،حجم چربی بدن ، سلامت کلی و مدت زمان قرار گرفتن در معرض دمای سرد می تواند منجر به هیپوترمی میشود. یک فرد بزرگسال ضعیف و مسن در یک خانه ۱۵.۵ درجه ای پس از قطع گرمای خانه می تواند در یک شب دچار هیپوترمی خفیف شود. نوزادان و کودکان در اتاق های خواب سرد نیز در معرض خطر هستند.

    سایر دلایل مانند دیابت، مسائل مرتبط با تیرویید، بعضی از داروها، ترومای شدید یا استفاده از مواد مخدر و الکل نیز ریسک هیپوترمی را افزایش می دهد.

    افراد مستعد برای هیپوترمی

    بعضی از گروههای افراد در معرض ریسک بیشتری هستند:

    • افراد مسن، کودکان و نوزادان بدون غذا، گرما و لباس مناسب.
    • افراد دارای بیماری ذهنی.
    • افرادی که برای مدت طولانی در معرض هوای آزاد قرار می گیرند.
    • افرادی که تحت تاثیر الکل یا مواد مخدر باشند.

    انواع هیپوترمی

    شناختن علائم اولین قدم در تشخیص و درمان است. یک دماسنج تخصصی که در اکثر مراکز اورژانس بیمارستان موجود است ، می تواند دمای بسیار پایین بدن را تشخیص داده و تشخیص را تأیید کند.

    دما برای هیپوترمی در سطوح مختلف به شرح زیر می باشد:

    1. هیپوترمی خفیف: ۳۲ تا ۳۵ درجه سانتیگراد.
    2. هیپوترمی متوسط : ۲۸-۳۲ درجه سانتیگراد.
    3. هیپوترمی شدید: کمتر از ۲۸ درجه سانتیگراد.

    هیپوترمی در کودکان و نوزادان

    از آنجا که کودکان و نوزادان نسبت به وزن خود دارای سطح پوست بیشتری هستند، احتمال ابتلا به هیپوترمی در آنها بیش از بزرگسالان است. مساله مهم در مورد کودکان این نکته است که آنها احتمالا نمی توانند مشکل خود را به درستی مطرح کنند، بنابراین مهم است که والدین هوشیار بوده و شرایط خطرناک را به درستی تشخیص دهند. یکی از علائمی که می توان در مورد خردسالان به آن اشاره کرد گریه غیرطبیعی ضعیف و همچنین تنفس کم عمق یا بدون تنفس بودن است. کودکان بزرگتر بیشتر علائمی شبیه به بزرگسالان بروز می دهند.

    پیشگیری و درمان هایپوترمی

    موثرترین درمان برای هیپوترمی پیشگیری می باشد. جلوگیری از دست دادن انرژی و حفظ گرمای بدن از طرق مختلف می تواند بهترین راهکارها باشند. با این حال هیپوترمی می تواند مرگ آور باشد و نیاز به درمان فوری دارد. در صورت در دسترس نبودن درمان پزشکی موارد زیر را انجام دهید:

    • انتقال فرد مصدوم به محیط و یا جانپناهی خشک با دمای مطبوع
    • درآوردن لباسهای خیس شامل کلاه، دستکش، کفش و جوراب..
    • حفاظت فرد در مقابل باد، از دست دادن گرمای بیشتر، با لباس گرم …
    • انتقال سریع فرد به ارتفاع کمتر و یا محل گرمتر .
    • شروع گرم کردن مجدد فرد با هر چیز ممکن. می توانید از گرمای بدن نیز استفاده کنید.
    • دادن مایعات گرم، به جز کافیین و الکل. به فرد ناهوشیار مایعات ندهید.

    اگر فرد هیپوترمی بیهوش است ، یا نبض یا علائم تنفسی ندارد ، بلافاصله برای کمک اضطراری تماس بگیرید. 

    در صورت عدم احساس نبض و عدم وجود علائم تنفس ، باید بلافاصله CPR (احیای قلبی ریوی) داده شود. 

    قبل از شروع CPR تا یک دقیقه کامل نبض را چک کنید ، زیرا ضربان قلب ممکن است بسیار کند باشد و در صورت وجود ضربان قلب ، نباید CPR را شروع کنید.

    CPR باید در صورت عدم وجود علائم تنفس یا نبض ، تا رسیدن امدادگران یا انتقال بیمار به بیمارستان ادامه یابد.

    در موارد پیشرفته ، برای گرم کردن مجدد دمای هسته به درمان در بیمارستان نیاز است. درمان هایپوترمی ممکن است شامل مایعات گرم IV ، اکسیژن گرم و مرطوب ، شستشوی صفاقی (“شستشوی” داخلی حفره شکم) و اقدامات دیگر باشد. عوارض ناشی از بهبودی می تواند شامل ذات الریه ، آریتمی قلبی ، فیبریلاسیون بطنی (ریتم خطرناک “بال زدن” قلب) ، ایست قلبی (توقف ناگهانی ضربان قلب) و مرگ باشد.

    نکات مهم پیرامون هیپوترمی و کوهنوردی

    همانطور که توضیح داده شد سرما دلیل اصلی بروز هایپوترمی است که در کوهستان نیز امری طبیعی می باشد. بر اثر هر هزار متر ارتفاع گرفتن دمای هوا حدود ۵ درجه و بر اثر هر ۱۰ کیلومتر افزایش سرعت باد، دمای هوای حسی حدود ۶ درجه کاهش می یابد. با توجه به این شرایط احتمال قرار گرفتن در سرمای بسیار زیاد در کوهنوردی بسیار بالا خواهد بود. دلایل زیر به خصوص در کوهنوردی می توانند به احتمال بروز این مساله دامن بزنند:

    • لباس مرطوب: ناشی از تعریق در حین فعالیت
    • لباس خیس: به دلیل بارش برف و باران
    • لباس ناکافی
    • مایعات و غذای ناکافی
    • ثابت ماندن برای طولانی مدت و بدون اضافه کردن لایه پوشاک گرمایی.
    • روحیه ضعیف، ترس، بلاتکلیفی، شوک
    • بیماری یا جراحت
    • فرسودگی و خستگی بیش از حد
    • شرایط آب و هوایی مانند طوفان یا برف عمیق

    پیشگیری از هیپوترمی

    • پوشیدن لباس هایی عایق و تنفسی مناسب و به همراه داشتن دستکش و کلاه اضافی و ضدآب
    • همراه داشتن نوشیدنی و غذای کافی و پرانرژی
    • به همراه داشتن پوشاک اضافی برای تعویض یا شرایط اضطراری
    • به همراه داشتن کیسه بیواک و پتونجات برای شرایط اضطراری و سرمای زیاد.
    • کسب آمادگی بالا که باعث کاهش فشار بیشینه در طول برنامه ها می شود.

    برگرفته از مقاله ای با همین تیتر: https://mountaintrails.ie/need-know-hypothermia-mountains/

     

  • اینفوگراف کمکهای اولیه هنگام سرمازدگی

    اینفوگراف کمکهای اولیه هنگام سرمازدگی

    اینفوگراف کمکهای اولیه هنگام سرمازدگی

    این اینفوگرام ساده اما در عین حال مفید٬ بما کمک میکند تا در شرایط بحرانی بتونیم جان خود و یا همنوردانمان را از مرگ در کمین نشسته نجات دهیم.

    این بروشور توسط جمعیت هلال احمر ایران تهیه و توزیع شده است.

    لطفا این بروشورها را دانلود کنید و اگر امکانش بود آنها را چاپ کنید و در یک محفظه یا پوشه ضد رطوبت داخل کوله پشتیتان همراه داشته باشید.

    [button color=”red” size=”medium” link=”https://kooh.kiamid.cloud/wp-content/uploads/۲۰۲۲/۰۱/hypertromy-۰۰۱.pdf.zip” icon=”fa-download” target=”false”]دانلود صفحه اول بروشور[/button]

    [button color=”red” size=”medium” link=”https://kooh.kiamid.cloud/wp-content/uploads/۲۰۲۲/۰۱/hypertromy-۰۰۲.pdf.zip” icon=”fa-download” target=”false”]دانلود صفحه دوم بروشور[/button]

    گرداوری و تنظیم متن از : امیر سعید احمدی

  • بروشور مراقب بهمن باشید

    بروشور مراقب بهمن باشید

    بروشور مراقب بهمن باشید،  یک جزوه آموزشی در مورد بهمن، راه های پیشگیری از مواجهه با آن و مدیریت حادثه بهمن است. سرفصل های آموزشی این جزوه بیشتر به ارزیابی و روش های پیشگیری اختصاص داشته و شامل موضوع هایی چون : درجه بندی خطر بهمن، بولتن بهمن، انواع برف و خطر بهمن، ارزیابی پشته برف، عوارض زمین، عوامل انسانی و تاثیر آن در مبحث بهمن، برنامه ریزی سفر و تصمیم گیری برای یک دامنه، روش گرافیکی کاهش خطر و روش ارزیابی سه در سه می باشد.

    این جزوه آموزشی با ابعاد ۴۳ در ۵۶ سانتی متر روی کاغذ گلاسه و رنگی چاپ شده که پس از تا شدن به شکل یک بروشور آموزشی با ابعاد ۱۰ در ۱۵ سانتی متر در آمده و یک جزوه کوچک و مناسب برای همراه داشتن در برنامه های کوهنوردی و اسکی می باشد.

    بروشور مراقب بهمن باشید، ترجمه ویرایش هفتم بروشور آموزشی “Caution Avalanche!” می باشد که در سال ۲۰۱۸ توسط تیم “پیشگیری از حادثه بهمن در ورزش های زمستانی” موسسه SLF سوییس تدوین شده است.

    این نسخه فارسی با هماهنگی و مجوز ناشر سوئیسی آن توسط “موسسه گسترش کوهنوردی و اسکی ارژنگ طالقان (36N50E)” و با پشتیبانی “قلمرو کوهستانی ایران” تهیه شده است.

    برای تهیه این بروشور بهتره مستقیما به فروشگاه مجازی  قلمرو کوهستان ایران مراجعه کرد.

     

    تدوین: امیر سعید احمدی

  • جزوه آموزشی فنون و تکنیک های کوهنوردی

    جزوه آموزشی فنون و تکنیک های کوهنوردی

    جزوه آموزشی فنون و تکنیک های کوهنوردی

    “فنون و تکنیک­های کوهنوردی” یک جزوه آموزشی است که برخی تکنیک های پایه کوهنوردی فنی را به اختصار در یک جزوه همراه گرد آوردی کرده است. تمرکز اصلی بر روی تکنیک های کار با طناب بوده و سرفصل های آن شامل اصول هم­طنابی، هم­طنابی و گام برداری روی مسیرهای یخچالی، تکنیک پیمایش همزمان با طناب کوتاه، پیمایش مسیرهای دشوار کوتاه، صعود همزمان با طناب کشیده، حمایت طول های کوتاه، حمایت طول های بلند، کارگاه های مورد استفاده در سنگ، برف و یخ، روش های امداد فردی و سیسستم های بالاکشی، تکنیک فرود، روش های جهت یابی، برنامه ریزی، مدیریت ریسک و حوادث می باشد.

    این جزوه ترجمه Techniques et Tactiques Excursion en Haute Montagne است که در سال ۲۰۲۰ توسط شرکت Bergpunkt سوییس تهیه شده است.

    منبع اصلی اطلاعات این جزوه، کتاب

    Technik und Taktik für leichte Hochtouren

    نوشته Michael Wicky و Emanuel Wassermann چاپ Bergpunkt می باشد که با حمایت حرفه‌ای اتحادیه راهنمایان کوهستان سوییس (ASGM) تهیه شده است.

    نسخه فارسی توسط محمد حاج ابوالفتح و احسان دارابی ترجمه و ویرایش شده و “موسسه گسترش کوهنوردی و اسکی ارژنگ طالقان” آن را در بهار ۱۴۰۰ تهیه و چاپ کرده است.

    این جزوه آموزشی با ابعاد ۴۲ در ۵۷ سانتی متر روی کاغذ گلاسه و رنگی چاپ شده که پس از تا شدن به شکل یک بروشور آموزشی با ابعاد ۱۰ در ۱۵ سانتی متر در آمده و یک جزوه کوچک و مناسب برای همراه داشتن در برنامه های کوهنوردی می باشد. آموزش سرفصل های این جزوه و همراه داشتن آن، به شدت به علاقمندان به اجرای برنامه های کوهنوردی فنی توصیه می شود.

    برای تهیه این بروشور بهتره مستقیما به فروشگاه مجازی  قلمرو کوهستان ایران مراجعه کرد.

  • اتحادیه بین‌المللی راهنمایان کوهستان چگونه تشکیل شد؟

    اتحادیه بین‌المللی راهنمایان کوهستان چگونه تشکیل شد؟

    این مقاله ادامه دو مطلب :

    برای درک بهتر این مقاله پیشنهاد میکنم دو مقاله پیشین را حتما مطالعه بفرمائید.

    در آن دو مقاله در مورد آلپ و جغرافیای و نقش ژئوپلیتیک سلسله جبال آلپ، دوران شروع مدرنیته و شروع دوران طلایی کوهنوردی در آلپ و چگونگی تشکیل کلوپهای کوهنوردی در اروپا صحبت بمیان آمد. و دیدیم بعد از تشکیل اولین کلوپ کوهنوردی در انگلستان در سوئیس و فرانسه و اتریش نیز باشگاههای مشابه‌ای شکل گرفتند. و سپس سندیکاهای صنفی راهنمایان کوهنوردی بنیانگذاری شدند.

     اکنون در این مقاله با هم بررسی میکنیم که چه شد که نیاز به یک تشکیلات بین‌المللی راهنمایان کوهنوردی شدت گرفت و در ادامه با ساختار این سازمان بین‌المللی بیشتر آشنا خواهیم شد.

    تاریخچه

    در اوایل قرن نوزده میلادی و پس از شکلگیری آلپین کلوپ سویس،  راهنمایان کوهستان همچنان بلدهای محلی بودند. پس از چند حادثه پی در پی و ظهور شرکتهای بیمه و فروش انواع و اقسام بیمه‌ها و قانونمد شدن سازمانها، دورانی فرارسید ‌که  که تقسیم جوابگویی‌های و مشخص کردن حیطه فعالیت ارگانها و باشگاه‌ها و افراد بشدت احساس میشد. پس از بررسی‌ها و تغیرات اولیه در اساسنامه آلپین کلوپ و مشخص شدن حوزه و نوع فعالیت راهنمایان و نوع فعالیت آلپین کلوپ، دلیلی شد برای تاسیس اتحادیه بلدها و راهنمایان کوهستان. سال هزار و نهصد و شش میلادی اتحادیه صنفی راهنمایان کوهستان کار خود را فقط با چندین راهنمای خبره در سویٔیس آغاز کرد.

     مسیٔولیت و وظیفه

     مسیٔولیت و وظیفه این اتحادیه سروسامان دادن به اهداف صنفی و حرفه‌ای راهنمایان، تنظیم زیرساختهای آموزش آنان و پیشبرد اهدافشان و ارتباط با ارگانهای فنی حرفه‌ای کشوری و فراکشوری تعین شد.

    ساختار اتحادیه‌ها راهنمایان کوهستان

    اتحادیه راهنمایان کوهستان سویٔیس یک اتحادیه فنی حرفه‌ای است و مرتبط با «وزارت کار» است و نه «وزارت ورزش» امروز حدود هزار و هشتصد عضو دارد.

    در تمام کشورهای عضو اتحادیه صنفی راهنمایان کوهستان، راهنمای کوهنوردی یک شغل فنی محسوب میشود. مثل مشاغلی چون نجار، آهنگر ، برزگر ووو .

    به عنوان مثال در کشور سویٔیس افراد بعد از پایان کلاس هشتم برای فراگیری کاری فنی به هنرستان و یا برای فراگیری علوم دانشگاهی به دبیرستان میرود. راهنمای کوهستان میتواند به عنوان حرفه اصلی و یا حرفه دوم فرد باشد. پایان نامه و دیپلم راهنمای کوهستان به عنوان یک فوق دیپلم اعتبار دارد.

    فرد  متقاضی برای دوره راهنمای کوهستان باید قبلا یک حرفه دیگری ( نقاش، نجار، پرستار، برقکار، مکانیک ووو) را فراگرفته باشد.

    دوره آموزش راهنمای کوهستان حدود سه تا چهار سال سال طول میکشد. در حقیقت ۹۰ روز  بلوک آموزشی.

    پس از امتحان ورودی به عنوان کاندید و از سال دوم و سوم به عنوان آسپیرانت و در کنار یک راهنمای دیگر، از سال چهارم تا امتحانات پایانی به عنوان گاید ( راهنما) میتوانند از این راه امرار معاش کنند.

    پس از قبولی در امتحانات و در یافت دیپلم و نشان و کارت شناسایش به عنوان گاید رسمی بصورت فردی و یا استخدام در مجموعه‌ای مثل دفاتر راهنمایان به فعالیتش ادامه دهد. امکان ادامه تحصیل در مدرسه‌های عالی و در رشته‌های مرتبط گردشگری را دارند.

    نوع عضویت

    یک راهنمای رسمی کوهستان عضو اتحادیه راهنمایان سویٔیس و  اتحادیه بین‌المللی راهنمایان و زیر چتر حمایت گسترده آنان میباشد و از لحاظ فن و تجربه معمولا در سطح مناسب و گاهی سطح بالا قرار دارد.

    شروع تشکیل اتحادیه بین‌المللی

    بعد از دوران طلایی صعود قلل آلپ توسط  آلپینیست‌ها، و قدرت گرفتن آلپین کلوپ سوئیس و شکل گیری اتحادیه صنفی راهنمایان کوهنوردی سوئیس، آن سالها موازات بود با تشکیل آلپین کلوپ‌ها و اتحادیه‌های کشورهای همسایه سوئیس.

    با هدف بهبود عملکرد این اتحادیه‌ها با هم،  در روز پانزده اکتبر سال هزار و نهصد و شصت و پنج میلادی، اولین جلسه اتحادیه بین المللی راهنمایان کوهستان توسط پنج اتحادیه راهنمایان کوهستان از  کشورهای سویٔیس، فرانسه، اتریش و ایتالیا رسما تشکیل کار داد.

    تعداد اعضا در این اتحادیه

    در حال حاضر اتحادیه بین‌المللی راهنمایان کوهستان تنها متولی رسمی و قانونی راهنمایان کوهستان در سراسر دنیاست. مهترین اهداف آن نیز سازماندهی و آموزش راهنمایان کوهستان ، نظارت بر عملکرد آنان و  تعیین قوانین و مقررات راهنمایان کوهستان در ابعاد جهانی است.

    در حال حاضر بیست و پنج کشور عضو این اتحادیه مهم هستند .

    ایتالیا بخاطر ناحیه خودگردان تیرول جنوبی در این اتحادیه دو عضو دارد. عضویت کشور یونان نیز در حال حاضر مسکوت است.

     عضویت ایران

    کشور ایران همچنان عضو این اتحادیه بسیار مهم کوهنوردی نیست.

    اقدام به عضویت ایران در این اتحادیه با وجود تلاشهای در اوایل ده نود میلادی، تحت تاثیر اهداف هیمالیا نوردی آن زمان، مورد کم توجهی قرارگرفت.

    در سال ۱۹۹۶ میلادی طی اقدامات و قرارهایی که شخصا در آن جلسه حضور داشتم، در حاشیه اجلاس فدراسیونهای کوهنوردی جهانی که در آن سال و در شهر برن سوئیس تشکیل شده بود مابین رئیس فدراسیون وقت جناب آقای صادق آقاجانی و مسئول راهبردی اتحادیه راهنمایان بین‌المللی و رئیس وقت آلپین کلوپ سوئیس، قرار بر این شد که آموزش اولین مربیان و راهنمایان برای ورود به مرحله آموزش راهنمایان بین‌المللی کوهنوردی ایران با حمایت آلپین کلوپ سوئیس شروع شود.

    چند ماه بعد از جلسه یاد شده٬ بین رئیس وقت فدراسیون و رئیس آلپین کلوپ سوئیس (نویسنده شخصا در این جلسه حضور داشت)  تیمی از ایران به سوئیس سفر کرده و در آن دوره که توسط آلپین کلوب سوئیس برگزار گردید و توسط مربی برجسته و گاید رسمی استاد مارتین گربر سرپرستی و آموزش داده میشد٬ حضور پیدا کردند.

    و اولین دوره آموزش و امتحان (پیش نیاز مودول یک دوره) آن دورها توسط خودم (امیر سعید احمدی)، حسن جواهرپور و احمد شیر محمد در بهار سال ۱۹۹۷ و در کشور سوئیس با موفقیت انجام پذیرفت. گزارش این دوره در بولتن خبری المپیک آن سال انتشار یافت. (تصویر بولتن خبری کمیته المپیک).

    لازم به ذکر است که در این بولتن فقط از شرکت مربیان در این دوره یاد شده بود. که شخصا یقین دارم این نیز از عدم آگاهی لازم در این خصوص بود.

    اما بدلایل عدم پیگیری مسئولان وقت و شاید عدم درک لازم از اهمیت ورود ایران به این انجمن صنفی و مهم و البته در سایه قرارگرفتن اقدامات بعدی و یا اهمیت پیدا کردن صعود اورست آن سالها و با تغییر رئیس فدراسیون کوهنوردی این امر مهم کم کم به فراموشی سپرده شد.

    خوشبختانه در سالهای اخیر با رایزنی‌ بین کمیته راهنمایان فدراسیون و اتحادیه بین المللی راهنمایان و حضور د‌و نفر از مسئولین وقت کمیته راهنمایان ایران در اجلاس سال دوهزار و هجده میلادی در کاتماندو، این اتحادیه بسیار سختگیر موافقت خود را برای برگزاری یک دوره، برای ایرانیان و با رعایت تمامی استانداردها و نظارت مستقیم این اتحادیه،  در کشور قرقیزستان و زیر نظر مدرسه راهنمایان کوهستان قرقیزستان، اعلام کرد.

    طی شواهد موجود تاکنون چندین قسمت از دوره‌های آموزشی در قرقیزستان و چندین قسمت از دورهای آموزشی با سفر مربیان راهنما به ایران در مناطق کوهستانی ایران و برای ایرانیان انجام شده و بخشهای بعدی آن در حال حاضر بخاطر شرایط استثنای پاندمی کرونا، با مشکلات فراوانی در حال اجرا است.

    خوشبختانه در سال ۲۰۲۰ اولین راهنمای کوهستان ایران دیپلم رسمی و بین‌المللی خود را از کشور قرقیزستان را دریافت کرد.

    البته این خود نیز میتواند مشکلات دیگری را بوجود بیاورد.  که در این مقاله به آن نمیپردازم.

    اما همچنان ایران جزو این اتحادیه نیست.

    در کنار فشردگی فنی و مالی و زمانی، و البته شرایط بسیار سختگیرانه اتحادیه بین‌المللی کوهنوردان از نظر من عدم وجود یک اتحادیه قدرتمند با زیر ساخت صنفی، روشن نبودن وضعیت بیمه ، روشن نبودن ماهیت حرفه کوهنوردی از دید وزارت کار و تامین اجتماعی، عدم وجود صندوق حمایت مالی و دلایل بسیار دیگر، از چالش های مهم برای عضویت ایران در این اتحادیه است.

    تدوین و گردآوری: امیر سعید احمدی