چند اصول ساده ایمنی کوهنوردی در زمستان

میگویند زمستان بهار کوهنوردان است،
در ادامه چند نکته ساده ولی اساسی برای ایمنی بیشتر هنگام کوهنوردی در فصل زمستان را مرور میکنیم:

کوهنوردی ورزش دلپذیری است.این ورزش مانند هر ورزش دیگری دارای قواعد و اصولی است که باید آنها ر
به کار بست.

کوهنوردی در فصل زمستان تفاوت بسیار با فصول دیگر دارد.
باید توجه داشت که کوهنوردی در فصل فصل زمستان مشکلات و خطرات بیشتری نسبت به فصول دیگر دارد.

برای آشنایی بیشتر به چند نکته اساسی اشاره کرده و در حد آموزشهای مقدماتی راهنمایی مینمائیم:

-در فصل زمستان بر خلاف تابستان روزها فوق العاده کوتاه و زمان فعالیت محدود است.
-به علت وجود یخ و برف و لغزنده بودن مسیرها ،مسیری که در تابستان مثلا” ۳ ساعت وقت صرف طی کردن آن می گردد در مواقعی بیش از 2یا3 برابر آن وقت لازم دارد.

-در مواقع حرکت، آرام و راحت صعود کنید.طوری حرکت کنید که باعث عرق ریزی زیاد بدن نشود وگرنه با وزش باد حتما” سرما می خورید.

-بعد از ریزش یک برف سنگین، حداقل ۲۴ ساعت از رفتن به کوه بخصوص در ارتفاعات و مناطق بهمن گیر خودداری کنید.

-در انتخاب برنامه های زمستانی و همراهان برنامه ،دقت فوق العاده ای بعمل آورید. سعی کنید در زمستان افراد کم تجربه را به ارتفاعات نبرید.

-در زمستان بدون پوشاک مناسب و وسایل کافی و دارا بودن حداقل تجربه و همچنین بدون همراه ورزیده و یا مربی و راهنما اقدام به اجرای برنامه های مشکل نکنید.

-در کوهستان باید خود را چنان مجهز کرد و چنان پوشاک و وسایلی همراه برد که در هر موقع و هر جا بتوان با یک هوای طوفانی مقابله کرد.

-از لباس و پوشاک کافی ومناسب استفاده کنید.کفش مناسب کفشی است که پاها در آن راحت باشد و حداقل دو جفت جوراب با آن پوشیده ،در مقابل آب غیرقابل نفوذ باشد.  روز قبل از برنامه کفش ها را خوب واکس زد از جورابهای پشمی و کرکی ساق بلند و کوتاه استفاده کنید.

همیشه در زمستان یک جفت جوراب اضافه همراه داشته باشید.   البته نسبت به کفشی که می پوشید این ترکیب فرق می کند ودرکفشهای پیشرفته به گونه ای دیگر و از انواع جورابهای خاص استفاده می شود.

انواع کفش های کوهنوردی ( بصورت کلی )

-هرگز برای گرم کردن خود از لباسهای تنگ و چسبان استفاده نکنید.

-اگر امکانات و تجربه ندارید از اجرای برنامه ای که به شب مانی منجر میشود بپرهیزید(شب زمستان طولانی و خسته کننده است)

-در موقع راه رفتن بایستی با بینی نفس بکشید ،آب جرعه جرعه و به مقدار کافی بنوشید وغذا را هر بار به مقدار کم و بدفعات میل نمایید

-غذای کافی همراه داشته باشید.

-آگاه کردن خانواده و همنوردان از جزییات برنامه. و در برنامه های سنگین تر اطلاع دادن به هییت کوهنوردی را مد نظر داشته باشید.