Tag: تکنیک

  • دردسر با کوئیک های ثابت و قدیمی

    دردسر با کوئیک های ثابت و قدیمی

    گاهی در بعضی مسیرهای سنگنوردی از پیش آماده شده و رولکوبی شده که اصطلاحا مسیر اسپرت خطاب میشوند، در کراکس مسیر ( نقطه حساس) و گاهی در تمام مسیر و یا گاهی فقط در شیب منفی و کلاهک کامل آن مسیرها، گشایش کنندگان مسیر اقدام به نصب کوئک درائو های ثابت نیز میکنند.

    این کوئک ها و کارابین‌های آنها طی مرور زمان و بواسته قرارگیری آنها در طبیعت و در شرایط مختلف آب و هوایی بعد از مدتی فرسوده میشوند. گاهی نیز بدون علامت خاصی.

    گاهی نیز کارابین آنها بمرور زمان و استفاده مداوم سنگنوردان از آنها به مرور زمان در محل حرکت طناب بر روی خود ساییده شده و از قطرشان کم می‌شود؛ این مسأله می‌تواند بسیار خطرساز شود و در یک سقوط منجر به شکسته شدن کارابین گردد.

    توجه داشته باشیم که حتماً قبل از انداختن طناب به داخل این کارابین‌ها آن‌ها را به صورت چشمی بررسی کنیم و در صورت مشاهده این نواقص چه بروی کوئک آنها و چه بروی کارابین، از آنها به هیچ وجه استفاده نکنیم و اقدام به جایگزینی آنها کنیم.

    نویسنده: امیر سعید احمدی

     

  • دره نوردی چیست و چه اصولی دارد

    دره نوردی چیست و چه اصولی دارد

    دره نوردی چیست و چه اصولی دارد و آیا برای انجام آن در قالب تورهای یک روزه احتیاجی به آموزش خاصی داریم؟ و از آن جذابتر اگر به این فعالیت علاقه مند شدم از کجا و به چه شکلی باید شروع کنم؟

    اگر شما هم از آن دسته از عزیزان هستید که جواب این سوالهای مهم برایشان جالب است٬ ادامه این مقاله را که توسط یکی از مربیان پرتوان و سرپرست تورهای دره نوردی آقای رضا اسماعیلی گردآوردی و تدوین شده را، از دست ندهید.

    دره نوردی که در زبان انگلیسی canyoning خوانده می شود در واقع به پیمایش عمق دره هایی گفته می شود  که در زمان پیمایش نیاز به کار با طناب و شنا در حوضچه ها و عبور از جریان های آبی  بعد از آبشارها داشته باشد.

    این رشته ورزشی ممکن است همانند بعضی از رشته های دیگر نیاز به پرش از ارتفاع در میان حوضچه ها و یا پیاده روی های طولانی مثل کوهنوردی نیز داشته باشد و حتی گاها نیاز به صعود های کوتاه سنگنوردی و استفاده از تکنیک های رشته سنگنوردی باشد پس در نتیجه این رشته ورزشی ترکیبی از کوهنوردی سنگنوردی شنا و شیرجه است.

    دره هایی قابل پیمایش به سبک دره نوردی هستند که بستر سنگی دارند و ممکن است نوع سنگ آن از جنس مختلف باشد اما با توجه به اینکه فرود از آبشارها نیاز به ایجاد کارگاههای مصنوعی دارد پس باید دره هایی از جنس سنگ برای ایجاد انکر بولت باشد که به استثنای دره هایی از جنس کنگلومرا که ترکیبی از بستر های سنگ و خاک هستند مابقی دره ها که به عنوان رشته ورزشی دره نوردی قابل پیمایش هستند از جنس انواع سنگها تشکیل شده اند

    دره ها اصول بر اثر فشار آب بر روی سنگها و شسته شدن خاک از لابه لای سنگهای بزرگ و همچنین فرسایش ایجاد شده توسط باد بوجود می آیند و اختلاف ارتفاع از اولین چشمه تا کف آبرفتها باعث بوجود آمدن آبشارهای کوتاه و یا بلند می شوند و از آنجایی که آب روان در هر نقطه ای مسیر خودش را به راحتی پیدا میکند تنگه ها در گذر زمان از میان خاکهای خط القعر بوجود می آیند.

    ورزش دره نوردی در عین حال که بسیار مفرح و دلچسب می باشد می تواند بسیار پر چالش و پر خطر نیز باشد و می توان این رشته ورزشی را به دو صورت کاملا حرفه ای و یا تفریحی انجام داد.

    دره هایی که نیاز به توان جسمی و فنی بالایی ندارد را می توان بعنوان دره های تفریحی با تورهای ورزشی پیمایش کرد و از طبیعت بکر درون دره ها لذت برد اما دره های سخت را باید با آموزش های لازم در این زمینه رفت و ریسک را به حداقل رساند.

    برای آموزش تکنیکهای دره نوردی میتوانید به سایت WWW.KOOHPLUS.COM  مراجعه کنید.

    اصول دره نوردی

    باید گفت که هر پیمایش که در دره های انجام میگیرد دره نوردی نیست و این ورزش را باید طبق اصول تعریف شده خودش انجام داد و هر دره ای نیز جزو دره های مورد مبحث ما نیست. گاها ممکن است شما وارد دره ای بشوید که در مسیر پیمایش به چندین آبشار کوتاه و یا بلند نیز برخورد کنید و در کنار آبشارها مسیرهایی برای پیاده روی تعبیه و یا ساخته شده باشد و صرفا یک مسیر پیاده روی در یک دره را پیمایش کرده اید باید بدانید که این تردد و پیمایش جزو ورزش دره نوردی نیست.

    دره نوردی مستلزم داشتن تجهیزات تخصصی و دانش استفاده از آن و همچنین فرود از آبشارها و شنا و درگیری با جریان های آبی و عبور از تنگه های باریک در ژرفترین قسمتها می باشد که به پیمایش دره هایی که این مساله در آنها وجود دارد دره نوردی می گوییم.

    مثل تمامی رشته های ورزشی کوهنوردی، دره نوردی شامل فصول مختلف و شرایط مختلف است بعنوان مثال دره نوردی در فصل تابستان و زمستان دو مقوله جدا از نظر نوع تجهیزات و تکنیک ها می باشد که همانطور که در کوهنوردی فصل زمستان جزو پر چالشترین فصل هاست در دره نوردی نیز همچنین است.

    دره نوردی در دره های خیس و دره های خشک از نظر نوع تجهیزات و تکنیک ها کاملا متفاوت هستند و همچنین دره هایی که خیس هستند از نظر نوع جریانهای آبی و مقدار آب و دمای آب با هم فرق دارند و یک دره نورد خوب با توجه به شرایط موجود و شرایط آب و هوا نوع تجهیزات و نوع تکنیک و افراد تیم را انتخاب می کند.

    بهترین فصل برای پیمایش دره های خیس از ابتدای خرداد تا انتهای شهریور است که در کشور ما این مساله را به خوبی می توان از تعداد نفرات شرکت کننده در برنامه های دره نوردی متوجه شد اما افراد حرفه ای تر که خود را برای چالش های طبیعت آماده کرده اند این ورزش را در زمانهای دیگر سال که دمای هوا و یا حجم آب و دمای آب کاملا متفاوت است به این ورزش می پردازند که البته این کار به افراد آماتور به هیچ عنوان پیشنهاد نمی شود.

    ریسک ها و خطرات دره نوردی

    اصولا تمامی ورزشهایی که در طبیعت انجام می شود و به نوعی با حیات وحش سر و کار دارد خطرات طبیعی را نیز به دنبال دارد و ما در این قسمت به چند خطر مشخص که ممکن است بیشتر با آن مواجه شوید را به شما توضیح می دهیم.

    ریزش سنگ: با توجه به اینکه این ورزش در اعماق دره ها انجام می شود ریزش سنگ از دامنه کوهها یک امر طبیعی است و گاها ممکن است بر اثر عبور حیوانات از محل سنگهایی به اعماق دره ها پرتاب شده و باعث چالش برای ورزشکار باشد.

    جریان های آبی: به نوعی می توان گفت که بزرگترین چالش برای این رشته ورزشی وجود جریان های آبی مختلف است که در زیر آبشار ها بوجود می آید و سالانه بیشترین آمار حوادث منجر به فوت این رشته را به خود اختصاص داده است و اصولا تمامی دره نوردان حرفه ای با استفاده از تکنیک های این رشته سعی می کنند که از آنها فرار کنند و مسیر دیگری را در دره ها گشایش کنند.

    آب و هوا: تغییرات ناگهانی در بالا دست دره ها می تواند بسیار خطرناک باشد و باعث بارش باران و بالا آمدن آب در عمق دره ها شده و ورزشکاران را به بحران بکشاند زیرا که در دره ها محلی برای پنهان شدن و یا پناه بردن از باران و یا مسیر برای خارج شدن از دره و به محل ایمن رسیدن بسیار سخت پیدا می شود.

    آسیب ها در دره نوردی: بر خلاف کوهنوردی که اگر شخصی دچار آسیب بشود می توان به راحتی از محل حادثه به محل امن رسید و یا مسیر رفته را برگشت در دره نوردی اما باید مسیر رفته را ادامه دهیم و خود را از خروجی ها و یا انتهای دره به محل امن برسانیم و امداد در دره نوردی جزو سخترین نوع امدادهاست.

    و اما خطرات ناشی از تصمیمات اشتباه خود ورزشکاران و یا سرپرست تیم نیز می تواند به مشکلات دامن بزند از جمله چک نکردن وضعیت جوی و یا عدم شناخت منطقه از نظر نوع دره و یا انتخاب اشتباه اعضای تیم برای پیمایش ایمن و یا هر مساله ای که به خود اعضای تیم مربوط باشد.

    همزمان شدن تصمیمات اشتباه سرپرست با یکی از چالش های طبیعت می تواند یک تیم را  درگیر یک بحران جدی بکند.

    وسایل و تجهیزات دره نوردی

    دره نوردی را می توانیم بعنوان یک ورزش سخت از نظر ابزار و تجهیزات معرفی کنیم! زیرا  در حالیکه ورزشکار باید سریع و دارای انعطاف در عملیات فرود و شنا باشد  و تجهیزات سبکی را به همراه داشته باشد. می بایست تمامی تجهیزات ضروری که شامل لوازم شرایط بحرانی تجهیزات مورد نیاز عملیات فنی شامل طناب و ابزارها  کفش و پوشاک مخصوص و غذای اضافی را به همراه داشته باشد و هچنین وکیوم کردن این تجهیزات برای شرایط خیس نیز به نوبه خود مستلزم داشتن تجهیزات عایق بند نیز هست.

    برای همین باید گفت که ورزش دره نوردی یکی از دشوار ترین رشته های طبیعت است.

    تجهیزات مورد نیاز دره نوردی چیست؟

    باید گفت که سطح برنامه های دره نوردی مشخص می کند که چه تجهیزاتی را به همراه داشته باشید تا از برنامه به نحو مطلوب استفاده کنید.

    در این قسمت به معرفی تعدادی از این تجهیزات می پردازیم.

    1. کفش دره نوردی:  متفاوت ترین کفش در طبیعت است که معمولا از جنسی ساخته می شود که به راحتی به خود آب جذب نمی کند و دارای سوراخهای برای تخلیه آب است و چسبندگی بالایی نیز در روی سنگها دارد.
    2.  لباس غواصی Wetsuit وت سوت یکی از اصلی ترین لباس های دره نوردی است. دوام و گرمای وت سوت، بدن شما را در برابر سرما و رطوبت دره ها حفظ می کند این لباسها در سایزهای مختلف از نظر ضخامت وجود دارند که برای شرایط آب و هوای مختلف قابل استفاده هستند و از جنس  نئوپرن تولید می شوند.
    3. کلاه فنی یا ایمنی: کلاه ایمنی یا کلاه فنی که در ورزشهای فنی استفاده می شود دارای استانداردهای مشخصی هستند که از سر شما در برابر برخورد سنگ و یا حجم آب محافظت میکند  و به جرات می توان گفت که یکی از اصلی ترین تجهیزات برای این رشته است.
    4. دستکش:  شاید به نظر نیاید که دستکش های فنی که اصولا از جنس چرم مصنوعی و پارچه های مقاوم تولید شده اند چقدر می تواند در انجام یک برنامه خوب به شما کمک کند اما داشتن این وسیله از دست شما در برابر سایش طناب و  همچنین بر روی سنگهای خزه بسته و همچنین سرما محافظت میکند.
    5. طناب های مخصوص دره نوردی:  یکی دیگر از مهم ترین تجهیزات دره نوردی طناب های مخصوص این رشته است که از نوع طناب های نیمه استاتیک هستند و خاصیت شناوری بر روی آب را نیز دارند  و معمولا به رنگهای روشن و شاد تولید می شوند.
    6. کیسه طناب:  این وسیله به شما کمک میکند که طناب خود رابه راحتی جمع و باز کنید و در زمان پیمایش ها نیز بتوانید طناب را به راحتی حمل کنید.
    7. کیسه ضد آب:  از تجهیزاتی که برای عایق بندی وسایل داخل کوله پشتی استفاده می شود و در سایزهای مختلف و قطرهای مختلف تولید می شود داشتن این وسیله در برنامه های خیس یکی از واجبات است.
    8. ابزار فرود  : برای اینکه از یک مسیر با طناب فرود بیاییم نیاز به وسیله ای داریم که طناب را قابل کنترل کرده و ما به راحتی فرود را انجام بدهیم که در شکلهای مختلف توسط شرکتهای مختلف تولید و ارایه شده اند.
    9. هارنس (Harness): هارنس وسیله ای است که دره نوردان با پوشیدن آن می توانند ایمنی خود را تضمین کنند و تمامی تجهیزات فنی را به حلقه های کناری هارنس برای حمل استفاده کنند  یکی از واجب ترین تجهیزات برای فرود از آبشارها است.
    10. کارابین (Carabiner):  کارابین ها  در واقع اتصال دهنده های هستند که برای ایجاد کارگاه ها و یا نصب طناب  و یا تجهیزات به هر نقطه ای مورد استفاده قرار میگیرند که البته با توجه به نیاز می توان از کارابین هایی با قفل پیجی و یا اتومات و یا کارابین های ساده استفاده کرد که البته در رشته دره نوردی اصولا از کارابین های پیچ استفاده می شود.

    تهیه تنظیم : رضا اسماعیلی

    برای آموزش تکنیکهای دره نوردی میتوانید به سایت WWW.KOOHPLUS.COM  مراجعه کنید.

     

  • وزش باد و تاثیر آن بر کیفیت صعود

    وزش باد و تاثیر آن بر کیفیت صعود

    از آنجایی که وزش بادها از عوامل تشدید کننده سرما و سرمازدگی هستند و با کاهش دما مقدار زیادی از دمای بدن ما (اگر دقت نکنیم) هدر می دهند، می توان گفت یکی از دشمنان  شماره یک کوهنوردان وزش بادها است.

    عناصری که بر وضعیت هوا تأثیر می گذارند عبارتند از:
    ۱) دما
    ۲) رطوبت
    ۳) دید افقی (مه و غیره)
    ۴) ابرها و وضعیت آسمان
    ۵) نوع و مقدار بارندگی
    ۶) فشار هوا
    ۷) وزش باد و سرمازدگی (کاهش دمای بدن و سرعت و قدرت آن)

    دو عنصر ابرها و جهت بادها از همه مهمتر هستند عناصر جوی را نباید جدای از هم بررسی نمود کاملاً با یکدیگر در ارتباط هستند.

    دمای هوا مهمترین عاملی است که تغییر آن در سایر عناصر تأثیر می گذارد.
    تغییر وضعیت هوا، تغییر دما باعث تغییر رطوبت و در نتیجه تشکیل مه یا ابر و بارندگی می گردد.

    اگر بخشی از هوا نسبت به هوای اطراف خود گرمتر شود منبسط و چگالی آن کاهش می یابد و میل به صعود پیدا می کند. و چون هوای سرد اطراف نسبت به هوای گرم شده سنگین تر است و فشار آن نسبت به هوای گرم بیشتر است در چنین شرایطی که فشار در یک نقطه از جو زیاد و در نقطه دیگری کم است جریان هوای به نام باد از نقطه ای که فشار زیاد است به نقطه ای که فشار کم است برقرار می گردد.

    وزش باد علاوه بر سرد کنندگی می تواند نیرویی ایجاد کند که تعادل هر کوهنورد را بر هم بزند.

    وزش بادی با سرعت ۸۰ کیلومتر در ساعت نیرویی برابر با ۲۳ کیلومتر بر یک شخص ایستاده اعمال می کند که راه آن نه ایستادن است، دولا شوید و یا چهاردست و پا راه بروید و یا به همدیگر متصل بشوید.

    زمانی که هوا صاف و آرام است بدن تا ۳۵ درجه را تحمل می کند اما هنگامی که باد با سرعت ۵ متر در ثانیه می وزد تحمل ۲۰ درجه هم غیرقابل تحمل است.
    • وقتی هوا آرام است، دود حاصل از دورکشها به آرامی بالا می رود.

    • وقتی باد با سرعت ۵ متر در ثانیه می وزد، دود دودکشها را با خود می برد.
    • وقتی باد با سرعت ۶ تا ۸ متر در ثانیه می وزد، پودر برفها را به هوا بلند می کند.
    • وقتی باد با سرعت ۱۰ متر در ثانیه می وزد، شاخه های کوچک درختان را به هوا بلند می کند.

    • وقتی باد با سرعت ۱۵ متر در ثانیه می وزد، تمام درخت را به تکان و حرکت را می دارد.
    • وقتی باد با سرعت ۲۰ متر در ثانیه می وزد، شاخه های بزرگ درختان را میشکند.

  • بهمن شناسی قسمت اول

    بهمن شناسی قسمت اول

    بهمن چیست:
    به ریزش توده ای جامد از ارتفاعات و بسوی دامنها را بهمن میگویند.
این توده جامد میتواند، سنگ، شن، گل و لای،
برف و یخ و یا ترکیبی از تمام آنها باشد.

    قدرت تخریب، صدمات جانی و خسارتهای مالی بهمن ها، از هرنوع آن و در هر حجمی که باشند را نباید دست کم گرفت.

    در این سلسله مطالب ما فقط به بهمن برف میپردازیم.
    در سرتاسر فصل زمستان و اوایل فصل بهار خطر وقوع بهمن برف در بسترهای بهمن خیز افزایش میابد.

    وقوع بهمن برف یک رخداد طبیعی است. 
هر ساله در سراسر جهان بیش از یک میلیون بهمن
در حجم کوچک و بزرگ و بواسطه عواملی طبیعی و یا خارجی مثل باد، ارتعاشات، حیوانات و انسانها اتفاق میافتد
اصل غافلگیری بهمن ها را هرگز نباید فراموش کرد، آنها میتواند هر چیزی که در سرراه خود قرار دارد را درگیر کند.

    یکی از وظایف مهم فعالان طبیعت در زمستان، عدم درگیر شدن با بهمن و از آن مهمتر :
عامل نبودن در ریزش بهمن است.

    در ادامه شما را بدیدن این کلیپ و ادامه مطالب بهمنشناسی دعوت میکنم:بهمن شناسی دو

     

     

    [aparat id=’NY72r’ width=’600′ height=’300′ style=’margin: 15px; padding: 7px’]

     

     

  • دامنه بهمن خیز و یا منطقه بهمن خیز چیست؟

    دامنه بهمن خیز و یا منطقه بهمن خیز چیست؟

    دامنه بهمن خیز و یا یک منطقه بهمن خیز به کجا گفته میشه؟  موضوع این مقاله و فیلم کوتاه همراهش است.

    این مقاله ادامه سلسله مطالب بهمن شناسی و قسمت بعدی مقاله: بهمن چیست؟ بهمن شناسی قسمت اول است.

    یک منطقه بهمن خیز و یا دامنه بهمن خیز را میتوان به یک ساختمان تشبیه کرد.
    در ساخت این ساختمان سست عوامل گوناگونی نقش دارند.
    برف ملات اصلی ان است.
    نوع و فرم کریستالهای برف، حجم و مقدار برف تازه باریده و برودت هوا هنگام بارش برف جدید، کیفیت ملات برفی را مشخص میکنند و در بارشهای بعدی، وجود لایه‌های برف قدیمی و عدم اتصال کریستال های برف تازه باریده به لایهای قدیمی را میتوان به طبقات این سازه تشبیه کرد.

    شیب مستعد با بیش از ۳۰ درجه و جهت جغرافیای آن به عنوان پی و بستر گیاهی یا سنگی شیب به عنوان زمین این ساختمان شناخته میشود.

    تغیرات دما، زاویه تابش نور خورشید در روزهای بعد از بارش و درجه حرارت لایه‌های مختلف برف،
    از عوامل تاثیرگذار این سازه برفی هستند.

    و البته باد هم معمار این ساختمان سست و ریزشی است.

    لطفا به این فیلم توجه فرمائید…

    [aparat id=’ZhO7a’ width=’580′ height=’auto’]

    نکته توضیحی: این فیلم فقط بخش کوتاهی است از سلسله مطالب بهمنشناسی که برای درک بهتر موضوع مهم و پیجیده بهمن شناسی شما را به مطالعه آنها دعوت میکنم.: بستر مناسب بهمن چیست

    تهیه و تدوین: امیر سعید احمدی

  • بهمن شناسی قسمت اول / بهمن چیست؟

    بهمن شناسی قسمت اول / بهمن چیست؟

    بهمن چیست:
    به ریزش توده ای جامد از ارتفاعات و بسوی دامنها را بهمن میگویند.
این توده جامد میتواند، سنگ، شن، گل و لای،
برف و یخ و یا ترکیبی از تمام آنها باشد.

    قدرت تخریب، صدمات جانی و خسارتهای مالی بهمن ها، از هرنوع آن و در هر حجمی که باشند را نباید دست کم گرفت.

    در این سلسله مطالب ما فقط به بهمن برف میپردازیم.
    در سرتاسر فصل زمستان و اوایل فصل بهار خطر وقوع بهمن برف در بسترهای بهمن خیز افزایش میابد.

    وقوع بهمن برف یک رخداد طبیعی است. 
هر ساله در سراسر جهان بیش از یک میلیون بهمن
در حجم کوچک و بزرگ و بواسطه عواملی طبیعی و یا خارجی مثل باد، ارتعاشات، حیوانات و انسانها اتفاق میافتد
اصل غافلگیری بهمن ها را هرگز نباید فراموش کرد، آنها میتواند هر چیزی که در سرراه خود قرار دارد را درگیر کند.

    یکی از وظایف مهم فعالان طبیعت در زمستان، عدم درگیر شدن با بهمن و از آن مهمتر :
عامل نبودن در ریزش بهمن است.

    در ادامه شما را بدیدن این کلیپ و ادامه مطالب بهمنشناسی دعوت میکنم:بهمن شناسی دو

     

     

    [aparat id=’NY72r’ width=’600′ height=’300′ style=’margin: 15px; padding: 7px’]

     

     

  • بهمن شناسی قسمت اول / بهمن چیست؟

    بهمن شناسی قسمت اول / بهمن چیست؟

    بهمن چیست:
    به ریزش توده ای جامد از ارتفاعات و بسوی دامنها را بهمن میگویند.
این توده جامد میتواند، سنگ، شن، گل و لای،
برف و یخ و یا ترکیبی از تمام آنها باشد.

    قدرت تخریب، صدمات جانی و خسارتهای مالی بهمن ها، از هرنوع آن و در هر حجمی که باشند را نباید دست کم گرفت.

    در این سلسله مطالب ما فقط به بهمن برف میپردازیم.
    در سرتاسر فصل زمستان و اوایل فصل بهار خطر وقوع بهمن برف در بسترهای بهمن خیز افزایش میابد.

    وقوع بهمن برف یک رخداد طبیعی است. 
هر ساله در سراسر جهان بیش از یک میلیون بهمن
در حجم کوچک و بزرگ و بواسطه عواملی طبیعی و یا خارجی مثل باد، ارتعاشات، حیوانات و انسانها اتفاق میافتد
اصل غافلگیری بهمن ها را هرگز نباید فراموش کرد، آنها میتواند هر چیزی که در سرراه خود قرار دارد را درگیر کند.

    یکی از وظایف مهم فعالان طبیعت در زمستان، عدم درگیر شدن با بهمن و از آن مهمتر :
عامل نبودن در ریزش بهمن است.

    در ادامه شما را بدیدن این کلیپ و ادامه مطالب بهمنشناسی دعوت میکنم:بهمن شناسی دو

     

     

    [aparat id=’NY72r’ width=’600′ height=’300′ style=’margin: 15px; padding: 7px’]

     

     

  • اسلینگ و یا نوار تسمه کوهنوردی چیست؟

    اسلینگ و یا نوار تسمه کوهنوردی چیست؟

    اسلینگ با دوخت کارخانه‌ای از جنس نایلون و یا داینما، تسمه های متری و طنابچه با قطرهای مختلف از تجهیزات غیرفلزی مهم و گاهی ضروری در دیواره‌نوردی، سنگنوردی، یخنوردی، دره نوردی و غارنوردی و البته کار در ارتفاع و آتشنشانی و امداد و فعالیت‌های نظامی محسوب میشوند.
    داشتن اطلاعات کافی پیرامون اسلینگها به ما کمک می کند:

    • هنگام خرید انواع مناسب آن را برای هدف مورد نظرمان انتخاب کنیم.
    • دانش بهتری نسبت به استفاده و نگهداری از آنها بدست بیاوریم.

    در اینجا لازم میدانم که به تفاوت بین اسلینگ و کوئیک دارئو اشاره کنم. مشاهداتم در معدود مقاله‌ها در صفحات مجازی تائیدی است که گویا هنوز تفکیک این دو واژه قدری نامشخص است. در این مقاله فقط به بررسی: اسلینگ و نوار تسمه و قدری طنابچه میپردازم.

    سپس با تک تک انواع آن، متریال استفاده شده در انواع آن و طول عمر و چند نکات ضروری دیگر را بررسی میکنیم.
    در مطلب دیگری تسمه ها را مقایسه میکنم و در مطلب کاملا جداگانه نیز کوئک دائو را بررسی میکنم.

    تعریف اسلینگ:

    اسلینگ در حقیقت به نوار تسمه‌ و یا طنابچه ای خطاب میشه که دو سر آن نوار تسمه و یا طنابچه، توسط گره مخصوص و یا دوخت کارخانه‌ای (و جدیدا بافت کارخانه‌ای) به یکدیگر متصل شده‌اند.
    اسلینگها یا از نوار تسمه‌هایی از الیاف مصنوعی مقاوم ساخته میشوند و یا طنابچه‌های با قطر و ضریب شوک بالا و جدیدا با غلاف کفلار برای ایجاد کارگاه ها و یا به منظور جلوگیری ازشکست طناب و راحتی حرکت ابزار از محل استقرار خود در جهات مختلف یا حول محورشان و یا به عنوان میانی در نقاطی که احتیاج به میانی بلندتر از اندازه معمول یک کوئک درائو نیاز هست، استفاده میشود وگاهی با ایجاد گرههای مخصوص بروی آن و لاخ کردن آنها در شکاف و گاهی با هدف ایجاد کارگاه بدور سنگها یا در کارگاههای ثابت برای تقسیم بهتر بار و شوک صعود کننده بروی کارگاههای صعود چند مرحله‌ایاستفاده میشوند.
    استفاده از اسلینگها بنا به خلاقیت و تجربه کوهنوردان وسعت گسترده‌ای دارد.
    در شرایطی خاص و بحرانی حتی میشود از آنها برای ایجاد پله رکاب، ساخت هارنس اضطراری و گاهی با درنظر گرفتن فاکتور سقوط، از آن به عنوان خود حمایت بهره گرفت. ( این نکته آخر احتیاج به دقت و تجربه دارد ودر دره نوردی ممکن است بسیار خطرناک باشد!)

    انواع دسته‌بندی اسلینگ ها:

    در حال حاضر چندین دسته اسلینگ از لحاظ نوع ساختاری وجود دارد:

    • نوار تسمه باز (webing band) که بصورت رول و باز فروخته میشوند. این دسته خود به دو دسته تقسیم میشود (گرد بافت و تخت بافت)
    • حلقه اسلینگ با دوخت کارخانه‌ای و با متریال گوناگون که در آمریکا به عنوان رانر (runner) و در کشورهای انگلیسیزبان اروپا به اسلینگ (sling) و در آلمانی به باند شلینگه (bandschlinge) معروف است.
    • طنابچه ها که در زبان انگلیسی به Cord و آلمانی رپ اشنور (repschnur) معروف هستند.

    حلقه اسلینگها و تسمه ها را از لحاظ رنگ نیز میتوان تقسیم بندی کرد.

    بطور کلی اسلینگهای کارخانه‌ای از لحاظ عرض و قطر حلقه آنها تقسیم بندی میشوند.
    اغلب کارخانه‌های تولید کننده برای راحتی شناخت اندازه اسلینگها آنها را توسط رنگهای متفاوت معین و مشخص میکنند.

    اسلینگها و طنابچه ها بمانند طناب کوهنوردی باز به دو دسته دینامیک و استاتیک تقسیم میشوند.

    بررسی نوار تسمه‌ها

    همانطور که در بالا اشاره شد، نوار تسمه‌های باز معروف به وبینگ به دو دسته تقسیم میشوند.

    • نوار تسمه بافته شده تخت
    • نوار تسمه گرد بافت یا لوله‌ای
      از هر دو نوع وبینگ برای کاربردهای کوهنوردی و نظامی و آتشناشانی و امداد، تولید میشوند و هر دو ساختار از مقاوت بالای برخوردار هستند.
      در نوع بافت لوله‌ای ایجاد گره راحتر است در نوع تخت آن ایجاد گره دقت بیشتری لازم دارد.
      جنس نوارهای تسمه بافته شده عموما از نایلون است و در عرض های مختلف از ۱۰ تا ۵۰میلیمتر جهت اهداف مختلف وجود دارد. بطور عمومی نوارهای تخته‌ای قدرت بیشتری دارند وقویتر هستند اما ایجاد گره در آنها به دقت بیشتری احتیاج دارد.
      در نوع بافت لوله‌ای ایجاد گره راحتر است و شوک پذیریشان مناسبتر و اصطلاحا خوش دست هستند.
      اگر قصد دارید از این مدل تسمه برای خودتان اسلینگ درست کنید توجه داشته باشید حتما قسمت ضامن گره( دم گره) حداقل ۵ سانتیمتر طول داشته باشد.

    حلقه اسلینگ کارخانه‌ای

    در قسمتهای اول توضیح دادم که اسلینگ ها در واقع با اتصال دو سر نوار تسمه توسط دوخت ویا بهم بافته شده تولید میشوند. قدرت تحمل این دوختها و عموما قدرت تحمل بار استاتیک وشوک و سال ساخت این نوارها در قسمت دوخت آنها لحاظ شده.
    برای سال‌ها ماده اصلی تولید اسلینگ نایلون بوده است. پلی استر نیز استفاده می شد که به اندازه نایلون رایج نبود. در سالهای اخیر پلی اتیلن های با وزن فوق العاده سبک و مقاوم با نامهای تجاری Dyneema ،Dynex و Spectra محبوبیت پیدا کرده است. بعضی از تسمه ها از ترکیب نایلون با یکی از این مواد فوقالعاده قوی ساخته میشود. مواد تشکیل دهنده اسلینگ بر وزن، استحکام، طول عمر، استفاده بالقوه و قیمت آنتاثیر دارد.
    تولید کنندگان برای حفظ استحکام الیاف دینما از رنگ امیزی آنها اجتناب میکنند. اما برای مشخص کردن اندازه اسلینگ ها حاشیه آنها را از الیاف نایلونی رنگی استفاده میکنند.

    مزایای نایلون
    • مقرون به صرفه تر
    • به دلیل کشش و بافت، گره ها را بهتر نگه داشته و گره های قویتر هستند.
    • کشش و دمای ذوب بالاتر به آن در کنترل نیروهای پویا (سقوط) کمک می کند.
    مزایای داینما
    ( UHMW (Dyneema ، Dynex وSpectra):
    • فوق العاده سبک و به نسبت وزن فوق العاده مقاوم
    • مقاوم تر در برابر اشعه ماوراء بنفش
    • وقتی خیس می شود یخ نمی زند
    • تا زمانی که در گره زدن دقت بیشتری داشته باشیم و از هرگونه سناریویی که در آن فاکتور سقوط توسططناب پویا پشتیبانی نمی شود ، اجتناب کنیم ، می توان از Spectra ، Dyneema و Dynex برای اغلبصعود استفاده کرد.

    طول استاندارد اسلینگ چقدر باید باشد؟
    اسلینگ ها دارای طول، عرض و وزنهای مختلفی هستند. اسلینگ بلندتر معمولا کارآمدتر بوده اما سنگینتر نیزهست. البته این وزن در اسلینگهای دینما بقدری ناچیز است که اصولا در نظر کرفته نمیشوند.
    تولید کنندگان برای حفظ استحکام الیاف دینما از رنگامیزی آنها اجتناب میکنند. اما برای مشخص کردن اندازهاسلینگها معمولا یک لایه رنگی در حاشیه نوارها را از الیاف نایلونی و البته رنگی استفاده میکنند.
    این رنگها اصولا نمایانگر اندازه اسلینگها هستند.
    این رنگبندی در حال حاضر استاندارد نیست و ممکن است برندهای باشند که از این خط مشی پیروی نکنند.
    • رنگ زرد
    • قرمز
    • آبی
    • سرمه‌ای
    • اسلینگ های ۳۰ سانتیمتری
    • اسلینگ ۶۰ تا ۹۰ سانتیمتر، اینها به طول معمول ۲ برابر بلندتر از یک کوییک دراو میباشند. این سایز برای استفاده و حمایل روی شانه هنگام صعود مناسب است
    • اسلینگ ۱۲۰ سانتیمتر به ما امکان می دهد تا کشش طناب یا موقعیت یابی میانی را بهبود دهید. این یکسایز عالی برای ایجاد کارگاه دو نقطه مناسب است و می توان آنرا به صورت دوبل روی شانه حمایل کرد.
    • اسلینگ های ۱۸۰-۲۴۰ سانتیمتر مناسب برای حقله کردن دور سنگهای بزرگ و برای نصب کارگاه سهنقطه عالی هستند.
    قدرت تحمل بار و شوک اسلینگ دینما:
    حدود ۲۲ کیلو نیوتون اعداد تحمل شوک و بار این نوارها در قسمت دوخت آنها همراه با شماره سریال و تاریختولید درج میشوند.

    طنابچه ها یا Cord

    طنابچه کوهنوردی برای ایجاد اسلینگ های مختلف مانند طنابچه پروسیک، کارگاه زدن، و استفاده‌های گوناگونی در صعود مصنوعی و غیره دارد.
    طنابچه معمولا از ۱ تا ۹ میلیمتر قطر دارد. این محصول به صورت رول یا متری به فروش میرسد. اما برای ایجاد حلقه اسلینگ مناسب برای استفاده در کارگاه با توجه به نوع و متریال طنابچه از قطر هفتتا ۹ میلیمتر استفاده میشود. و از قطر شش میل برای اسلینگ یا لوپ بک آپ فرود و یا طنابچه پروسیک استفاده میشود.

    مواد تولید طنابچه

    طنابچه ها مانند اسلینگ در دو ماده متفاوت پرلون (نوعی نایلون) و پلی اتیلن UHMW مانند Dyneema یاSpectra موجود است. نوع مواد استفاده شده روی وزن، قدرت، طول عمر آنها بروی قیمت آن تاثیر دارد.
    انواع دیگری از آنها نیز وجود دارند که از مغز داینما و یا پرلون و با غلاف کفلار ساخته شده اند. مزایای این نوع از طنابچه اسلینگها در مقاومت بسیار بالای آنها مقابل اصطکاک و صدمه است. اما مناسب گره های بک آپ و چفتشونده نیستند.
    طنابچه‌ها بنا به نوع مواد مصرف شده در آنها میتوانند، دینامیک و یا استاتیک باشند.
    مزایای پرلون

    • مقرون به صرفه تر
    • به دلیل کشش و بافت، گره ها را بهتر نگه می دارد و گره ها قویتر هستند.
    • کشش و دمای ذوب بالاتر به آن در کنترل نیروهای پویا (سقوط) کمک می کند.
      مزایای پلی اتیلن UHMW مارک دار (Dyneema و Spectra)
    • فوق العاده سبک، به دلیل نسبت فوق العاده بالا به وزن
    • مقاوم تر در برابر اشعه ماورا بنفش

    استفاده های معمول طنابچه Cord
    طنابچه پروسیک یا لوپ خودحمایت: از طول طنابچه ۹۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر و گاهی نیز کوتاهتر انتخاب میشوند با قطر ۵-۸ میلی متر طنابچه با هسته پرلون در یک حلقه با گره دوسرطناب دوبل استفاده میشود. این طول مناسب برای ایجاد کردن گره پروسیک در زمان فرود به عنوان سیستم پشتیبان فرود میباشد. این حلقه ها همچنین برای کمک به صعود و نجات از شکاف مفید هستند. طول حلقه بستگی به کاربرد دقیق آن دارد و ممکن است برای پیدا کردن اندازه مناسب آن لازم به آزمایش های برای تنظیم دقیق اندازه آن باشد.

    چه تعداد اسلینگ، تسمه و یا طنابچه نیاز داریم؟

    تعداد مورد نیاز بسته به نوع برنامه میتواند متفاوت باشد. و نسخه از پیش تنظیم شده ای ندارد.
    اما یک ست پایه شامل حداقل یک عدد اسلینگ ۲۴۰، یک عدد اسلینگ ۱۲۰ و دو عدد اسلینگ شصت سانتی و ۲ حلقه طنابچه پروسیک و یک طنابچه انفرادی توصیه میشود.
    این تعداد بنا به نوع صعود بسیار متفاوت است. عواملی مانند نوع صعود، طول و نوع مسیر، صخره و ویژگی های صعود و سبک همه در انتخاب و نوع چیدمان ست ما دخیل هستند.

    طول عمر اسلینگ، تسمه و طنابچه

    انواع اسلینگ و طنابچه برای همیشه دوام نمی آورند. اکثر سازندگان اسلینگ اظهار می کنند که یک تسمه بایدپس از ۱۰ سال بازنشسته شود، حتی اگر از آن استفاده نشده باشد.
    بر اساس نظر کارشناسان REI با استفاده متوسط و بدون هیچ حادثه بزرگی، طول عمر یک تسمه دوخته شده ۲تا ۵ سال است. طول عمر واقعی بستگی به تعداد دفعات استفاده از آن و میزان آسیب های وارده دارد. اسلینگها را بررسی کرده و در صورت مشاهده هر یک از شرایط زیر آنها را تعویض نمایید:

    • پارگی یا سوراخ در تسمه
    • نقاط سوخته یا ذوب شده
    • فرسودگی تسمه یا دوخت
      • محو شدن قابل توجه رنگ در اثر نور خورشید
    • تغییر رنگ در اثر تماس با مایعات آسیب رسان
    • علاوه بر موارد فوق هر تسمه ای که در معرض سقوط شدید باشد نیز باید تعویض شود. اگر در موردسلامت تجهیزات شکل دارید، آنها را بازنشسته کنید.
      انواع دیگر تسمه های دوخته شده و کاربرد آنها

    تسمه چشم آهو:

    تسمه از پیش آماده شده که دارای یک حلفه مرکزی و یک تسمه بلندتر است. این نوع تسمه مناسب برای ایجاد کارکاه سریال و یا تک نقطه با پشتیبان و یا کارگاه دو نقطه هیبرید هستند. در حال حاضر قیمت آنها در مقابل اسلینگهای دیگر مقرون به صرفه نیستند.
    صرف نظر از وزن وقیمت و حجمشان، کارکردن با آنها بسیار ساده و لذت بخش است.

    پله رکاب یا Etriers:

    که برای صعود مصنوعی کاربرد دارد. اینها معمولا با قطر ۲.۵ سانتیمتر واز تسمه تخت نایلونی تهیه میشوند ودارای ۴ تا ۸ پله برای صعود هستند.

    دیزی چین:

    دارای حلقه های دوخته شده با حلقه های متعدد هستند که توسط دوخت ایجاد میشود. این دوختها وبا حلقه ها اما فاقد تحمل فاکتور سقوط میباشد و فقط برای حمل ابزار در دیواره نوردی مصرف میشوند.

    مولتی چین:

    نوع پیشرفته تر از دیزی چین هستند و از تعدادی حلقه‌های بسته داخل هم تشکیل شده‌اند. هر یکاز این حلقه ها به تنهای تحمل شوک برایر ۲۴ کیلو نیوتون را دارا است. و برای خود حمایت در دیواره نوردی،ایجاد کارگاه در دیواره نوردی و یخنوردی استفاده میشوند.

    گردآوری و تنظیم: امیر سعید احمدی

  • مثلث سرمازدگی چیست

    مثلث سرمازدگی چیست

    🔶سرما

    سرمازدگی معمولا در دمای زیر ۱۵ درجه سانتی گراد اتفاق می افتد.

    اما گاه دیده شده است که در دماهای بالاتر بخصوص در باد شدید و یا در حضور رطوبت نیز با سرمازدگی مواجهه می شویم.

    برخورد با محیطهای سرد برف یا زمین سرد باعث انتقال حرارت بدن به آنها و کاهش دمای بدن می شود.

    پس در باره سرما دو نکته مهم داریم :

    اول دمای محیط دوم انتقال حرارت بدن مثلا دست زدن به میله های آهنی یا نشستن روی زمین باعث انتقال مقدار زیادی از دمای بدن به زمین می شود.

    🔶باد

    باد با جابجای هوای اطراف بدن باعث می شود تا بدن بطور مداوم در معرض هوای سردتر قرار گیرد و گرمای بیشتری را از دست بدهد.

    پس در دمای ثابت هرچه سرعت باد بیشتر شود هوا سردتر احساس می شود.

    اگر می خواهید تصور درست تری از سرعت باد داشته باشید به چند مثال توجه کنید:

    مثلا اگر سرعت باد ۱ متر بر ثانیه باشد، هوای آرام و دود حاصل از دود کشها و آتش به راحتی به بالا صعود می کند.

    یا سرعت باد مابین ۲ الی ۵ متر بر ثانیه باشد، دود دودکشها را با خود می برد

    و اگر سرعت باد مابین ۶ تا ۸ متر بر ثانیه باشد، پودر برفها را به هوا بلند می کند.

    اگر سرعت باد ۱۰ متر بر ثانیه باشد، شاخه های کوچک درختان را به حرکت در می آورد.

    اگر سرعت با ۱۵ متر بر ثانیه باشد، تمام درخت را به حرکت و تکان در می آورد.

    اگر سرعت باد ۲۰ متر بر ثانیه باشد، حتی شاخه های بزرگ درختان را می شکند.

     دما را با سرعت باد اصلاح می کنند:

     مثلا وقتی درجه حرارت ۱۰- درجه سانتی گراد است و باد با سرعت 7m/s می وزد سرما ۲۵- درجه سانتی گراد است.

    در نظر داشته باشید که سرعت باد فقط روی پوستهای بدون پوشش مناسب تاثیر خواهد گذاشت.

    اگر در محیط کوهستان مرتب لباس پوشیده و یک سیستم لایه ای به تن کرده باشید، نقاط حساس را پوشانده و کلاهی کاملا قوی علیه باد و سرما به سر گذاشته باشید، مواجه با تاثیر سرمای باد نخواهید شد.

    🔶رطوبت

     رطوبت از یک سو باعث افزایش سرعت انتقال حرارت به محیط خواهد شد و از سوی دیگر تبخیر آب از پوست باعث از دست رفتن سریع حرارت خواهد گردید. 

    لذا پوست یا بدن مرطوب به سرعت بدن را سرد خواهد کرد .

    ضمنا در آب سرد انتقال حرارت ۲۰ تا ۳۰ برابر هوای سرد است و لباسهای خیس تا ۳۰ درصد قدرت عایق بودن خود را از دست میدهند.

    برای درک سرما زدگی شناخت این مثلث و اجزائ تشکیل دهنده آن بسیار مهم است.

    با شناخت این مثلث شما می توانید سرمازدگی را بشناسید آنرا پیش بینی کنید و از وقوع آن پیشگیری کنید.

  • برای شروع به دیواره نوردی به چه اموزشهایی نیاز داریم؟

    برای شروع به دیواره نوردی به چه اموزشهایی نیاز داریم؟

    بودن روی یک دیواره شباهت زیادی به دریانوردی دارد. اگر آب کافی به همراه نداشته باشید به مشکل خواهید خورد. نکته بد این است که آب سنگین ترین گزینه برای حمل در دیواره می باشد، در حالی که مهمترین چیز هم هست. اگر قصد صعود یک مسیر یکروزه را دارید در روز قبل به اندازه کافی آب بنوشید. اگر به دنبال صعود یک مسیر چند روزه هستید باید از بالاکشی و حمل بار آب روی دیواره استفاده کنید. البته در بعضی دیواره ها با استفاده از برف می شود آب تهیه کرد. در هر حال باید برای آب مورد نیازتان برنامه دقیقی داشته باشید