Category: اسکی تورینگ

حرکت و صعود با کمک پوست

استفاده از فیکس و پوست مخصوص صعود از کوه، باعث میشود که تحت شرایط متفاوت در محیطهای مختلف; با اطمینان بیشتر حرکت نموده و انرژی زیادی برای حرکت، صرف نشود.

تنها تحت موقعیت های استثنایی و خاص (مثلا مناطقی با شیب زیاد و یا برف های سخت) صعود از کوه با پای پیاده و بدون چوب اسکی موثرتر است و در این شرایط، چوب ها را باید روی کوله پشتی بست.

حرکت و صعود با کمک پوست

صعود مسیر با کمک پوست به سادگی و به آهستگی انجام گرفته و بسته به شیب مسیر، گام ها بطور مستقیم و یا مایل قرار می گیرند. ویژگی این نوع حرکتها، اجرای آهسته و چرخه ای بودن آن است، ضمن آنکه رد چوبهای کوه نورد در برف نرم، کاملا مشخص و واضح بر جای می ماند.

در این شرایط فرود صعودکننده باید کامالً در مورد ایمنی مسیر، و نیز بهترین نحوه حرکت در مناطق مختلف و نقاط بهمن ریز، تمرکز کند.

معیار تکنیک

• ۱ .هرچقدر پاها با عرض بیشتری روی زمین حرکت کنند )متناسب با عرض شانه(، باعث افزایش تعادل شده و آزادی عمل در حین حرکت، افزایش می یابد.
  ۲ .انتقال متناوب فشار و وزن بر روی هریک از پاها.
  ۳ .انتقال یکسان وزن بر کل کف پا.
  ۴ .سر دادن چوب اسکی، بدون بلند کردن، روی زمین و به طرف جلو.
  ۵ .به هنگام گشودن راه روی برفهای نرمی که عمق زیادی دارند، برای اجتناب از گیر کردن سر اسکی، می بایست اول چوب اسکی را بلند کرد و بعد به آرامی آن را به سمت جلو سر داد.
  ۶ .طول قدم ها با توجه به شیب مسیر، باید طوری انتخاب شود که آهنگ حرکت حفظ شده و انرژی زیادی صرف نشود.
  ۷ .در مسیرهای صاف می توان طول قدم ها را بلندتر برداشت. هرچه شیب مسیر بیشتر شود، بهتر است که با قدم های کوتاهتری حرکت نمود.
  ۸ .رکاب پاشنه فیکسها در هر دو پای چپ و راست می باید ارتفاع یکسانی داشته باشند.
  ۹ .هنگام صعود، باتوم درست برخالف جهت حرکت چوب اسکی بصورت مایل باید مورد استفاده قرار بگیرد. باتوم در مسیرهای بدون شیب کمک می کند تا تعادل حفظ شود و در مسیرهای شیب دار، با تقسیم بار از فشار آمدن به پاها، جلوگیری می کند.

راهنمایی هایی برای عملکرد بهتر

• ۱ .استفاده از پوست که به خوبی به آن رسیدگی شده و واکس زده شده است، باعث آسانی صعود می شود.
  ۲ .به هنگام عبور از گودال ها و یا حوضچههای کوچک آب، می باید توجه نمود که پوست ها خیس نشوند، چرا که در اینصورت، کارآیی خود را از دست می دهند.
  ۳ .در فصل زمستان بهتر است در زمان استراحت پوستها رو به آفتاب قرار نگیرد چرا که بر اثر تابش خورشید، باعث آب شدن برفهای زیر پوست شده و دچار یخزدگی می شود و ادامه صعود را مختل می کند، اما در فصل بهار که برف ها آبکیتر می باشند بهتر است هنگام استراحت، پوست ها رو به خورشید قرار گرفته تا خشک شود تا در موقع حرکت عمل کرد بهتری داشته باشند.
  ۴ .هنگام چسباندن پوست، همواره باید توجه داشته باشید که هیچ برفی مابین سطوح چسب دار پوست و کف چوب اسکی نباشد، زیرا دراینصورت پوست دیگر به کف چوب اسکی نمیچسبد.تکنیک صعود با اسکی
  ۵ .در مسیرهای کوتاه و سخت و یخزده که حین صعود با پوست ممکن است به عقب سر بخورید، می توانید با قدم های پلکانی و اسکی دره بصورت هفتی عبور کنید.
  ۶ .هنگام صعود در دامنههایی با شیب تقریبی ۳۰ درجه، می توان رکاب پلهای پاشنه فیکس را مورد استفاده قرار داد. باال بردن رکاب پاشنه فیکس در مناطقی با شیب زیاد، توصیه نمیشود چون سطح اصطکاک بشدت پائین آمده و باعث سر خوردن به عقب می شود.